— 397 - 
oorzaak : de bloemen der 'planten die op de akkers groeien 
lokken over 't algemeen weinig insecten aan. Dit is het geval 
met de meeste onzer cultuurplanten (1) en met bijna al onze 
onkruidsoorten. Maar telkens er op de velden honigrijke, 
geurende bloemen te vinden zijn komen de insecten aangevlo¬ 
gen. Zij verlaten de kanten, bosschen, weiden en boomgaar¬ 
den waar zij gewoonlijk verblijven, en trekken bij talrijke 
drommen naar de akkers, waar zij, naar gelang van het 
jaargetijde, op de bloeiende raapzaad-, koolzaad-, boekweit-, 
klaver- en luzernevelden buit inzamelen. 
Kanten. Zooals hooger reeds werd vermeld worden de 
perceelen akkerland, op vele plaatsen, door kanten van elkan¬ 
der gescheiden. Een kant bestaat uit een smalle sloot, aan 
wier oevers een of twee rijen stronken staan. De takken, die 
dicht boven den grond uit deze stronken ontspringen, vormen 
samen een soort van dikke onregelmatige haag, waaronder de 
sloot soms geheel verborgen is, en die aan weerszijden door 
eene strook gras van het naburige akkerland gescheiden 
wordt. Het houtgewas der kanten bestaat gewoonlijk uit 
elzen (elskanten), somwijlen uit esschen, wilgen of eiken, 
met enkele hazelaarstronken, berken, knotwilgen enz. er 
tusschen. De takken laat men gewoonlijk zeven (soms acht 
of negen) jaar oud worden ; alsdan worden zij afgehakt, en 
tot verschillende doeleinden, o. a. als brandhout, gebruikt. 
De stronken, die slechts een paar decimeters boven den grond 
uitsteken, geven daarna het aanzijn aan een nieuwe generatie 
(1) De Graangewassen en de Hennep ( Cannabis ) zijn windbloemig. Het 
Ylas (Linum), de Aardappel (Solanum tuberosum), de Erwt ( Pisum sativum, 
wordt niet op groote schaal verbouwd), de Seradelle ( Ornithopus ), de 
de Spurrie ( Spergula ) worden door insecten weinig of niet bezocht. De 
beetwortels ( Beta ), de Bitterpeen (Suikerij : Cichorium Intybus), de Peen 
(Wortel, Daucus ), de Knollen ( Brassica Rapa) enz. worden schier altijd 
gerooid alvorens zij bloeien. 
