— 398 — 
hakhout, dat na een zevental jaren op zijne beurt onder de 
bijl valt, enz. 
Terwijl de akkers ieder jaar omgewerkt worden blijven de 
kanten telkens gedurende zeven à negen jaar onaangeroerd : 
dientengevolge kunnen veeljarige planten en zelfs eenige 
heesters in de kanten stand houden. Een aantal soorten , die 
tot de oorspronkelijke flora van ons land behooren en die op het 
bouwland volkomen uitgeroeid zijn, hébben in de kanten een toe¬ 
vluchtsoord gevonden . Braambessen, kamperfoelie, sporken- 
hout, lijsterbessen, klimop, sneeuwbal en andere heesters 
groeien er tusschen de stronken ; al de plaatsen, die tusschen 
de houtachtige planten beschikbaar blijven worden ingenomen 
door Anemone nemorosa, Ranunculus- soorten. Primula ela- 
tior, Stellaria holostea en graminea , Glechoma, Lamium 
album , Galeobdolon, Stachys silvatica en palus tris, Valeriana 
officinalis, Spiraea TJlmaria; Angelica , Heracleum en andere 
Umbelliferen, Campanula rotundifolia en (zeer zelden )patula, 
Convolvulus sepium, Teucrium Scorodonia, Cardamine pra - 
tensis , Vicia sepium en Cracca , Eieracium vulgatum, een 
aantal Gramineeën, enkele Varens, enz., enz. 
Deze eigenaardige plantengroepeering gelijkt vrij goed op 
de flora van een bosch (zie verder), maar de planten ont¬ 
vangen meer licht dan in een bosch : dientengevolge is de 
flora rijker, en heeft zij niet zoozeer het voorkomen eener 
schaduwflora. 
Met het afhakken van het hout gaat het schoonmaken 
(«kuischen », «ruifelen») van den kant gewoonlijk hand in 
hand: niet alleen worden de heesters ( Sorbus , Rhamnus, 
Ruius , Lonicera, enz.) te gelijker tijd als het eigenlijke hak¬ 
hout dicht boven den grond afgekapt of ontworteld, maar in 
vele gevallen worden zelfs kleinere planten door den landman 
uitgerooid. De oevers der sloot worden afgespit (afgesteken), 
de sloot zelf wordt uitgediept, en de vruchtbare slib, waarin 
