399 
afgevallen bladen, vruchten, zaden enz. zich jaren achtereen 
verzameld hebben, wordt gewoonlijk op den naburigen akker 
uitgestrooid en ingeploegd. Van de tallooze zaden van heesters 
en veeljarige planten, die aldus op het bouwland gebracht 
worden, zijn er natuurlijk vele, die hunne kiemkracht nog 
niet hebben verloren; zij kiemen dan ook, en de plantjes 
die eruit voortspruiten groeien welig op het akkerland, 
tusschen het gewone onkruid. Maar hier zijn zij blootgesteld 
aan oorzaken van vernieling, waartegen zij niet bestand zijn: 
door het wiedvolk worden zij reeds gedeeltelijk uitge¬ 
trokken ; na eenige maanden wordt de grond opnieuw omge¬ 
werkt, en alsdan worden de overige ten gronde gebracht 
alvorens zij zaad hellen hunnen dragen , terwijl de gewone 
onkruidsoorten, die in weinige maanden haren levensloop 
volbrengen, den tijd hebben gehad om hare kiemen uit te 
strooien. 
Terwijl de kapitalisten (veeljarige planten en heesters) (I), 
die uit de kanten op het bouwland gezaaid worden, in den 
strijd voor het bestaan bezwijken en het terrein voor de 
akkerproletariërs beschikbaar laten, grijpt het omgekeerde 
in den schoongemaakten kant plaats. Hier werd de bodem, 
inzonderheid de oevers der sloot, van een gedeelte van zijn 
plantengroei beroofd, en op de beschikbare plaats worden 
onkruidzaden van de naburige akkers door den wind enz. 
uitgestrooid. Deze zaden kiemen te gelijkertijd als de kiemen 
van kapitalisten, die reeds in den grond voorhanden waren. 
Gedurende het eerste jaar hebben de proletariërs de over¬ 
hand : zij worden immers in korten tijd volwassen en dragen 
na weinige maanden zaad, terwijl de kapitalisten zich veel 
langzamer ontwikkelen. Maar weldra heeft het hakhout 
opnieuw een zekere hoogte bereikt, en daardoor worden de 
(1) Zie verder, § III, « Kapitalisten en 'proletariërs ». 
