- 408 — 
pelhout tusschen de boomenzijn thans in ons 
gebied bijna geheel verdwenen : op sommige plaatsen, vooral 
in omheinde kasteelperken, staan nog eenige tientallen 
hoogstammige beuken bijeen. In dergelijke bosschen is de 
plantengroei zeer schraal : mossen, zwammen, enkele Grami- 
neeën en Varens zijn schier de eenige planten die onder het 
dichte loofdak kunnen leven. Ook hier treffen wij eenige 
soorten aan, die in ’t voorjaar bloeien, als de boomen nog niet 
met loof zijn bedekt ( Viola canina, Luzula pilosa , Vaccinium 
Myrtillus, enz.). In deze bosschen is de grond gewoonlijk 
weinig vruchtbaar, hetgeen eveneens bij draagt om de flora 
te verarmen. —Omtrent de successieve toestanden van deze 
formatie hebben wij geen waarnemingen kunnen doen ; in 
sommige hoogstammige beukenbosschen worden overblijfsels 
van vermolmde stronken aangetroflen, waaruit mag besloten 
worden dat’ook hier vroeger hakhout groeide, hetwelk door 
de boomen ten onderen werd gebracht. 
Dennenbosschen(sparrenbosschen) komen 
in Vlaanderen tamelijk veel voor. 
Het is vooral op zandachtige gronden, gewoonlijk op de 
ruggen van heuvels, waar bet terrein tamelijk droog is, dat 
zij worden aangelegd. 
Sedert een vijftiental jaren heeft de dennencultuur een 
aanzienlijke uitbreiding genomen, daar vele weinig vruchtbare 
akkers, ten gevolge van de waardevermindering der land¬ 
bouwproducten, met dennen werden beplant. In Vlaanderen 
worden de dennenbosschen gewoonlijk op de volgende wijze 
aangelegd en geëxploiteerd : 
Het perceel gronds dat bestemd is om met dennen (schier 
uitsluitend Pinus silvestris) te worden beplant, wordt voor¬ 
eerst omgewerkt ; daarna worden jonge denneboompjes, die 
ongeveer een decimeter hoog zijn, op rijen uitgeplant, op af¬ 
standen van ongeveer 50 centimeter. Gedurende het eerste 
