— 412 
bedekt met gras, waartusschen een aantal boschplanten 
groeien ( Scabiosa succisa, Eieracium vulgatum, Solidago 
virga-aurea, Jasione Montana, Ly sim achia vuig avis, Hyperi¬ 
cum perforatum, Potentilla tormentilla, Melampyrum pra- 
tense, Pedicularis silvatica, enz. enz.). De laatstgenoemde 
wegen kunnen wij graswegen noemen : door hun plantengroei 
doen zij denken aan de boschveiden (« Waldwiesen »), die 
men in de naburige landen op vele plaatsen aantreft, en die 
waarschijnlijk ook in ons gebied vroeger hebben bestaan. 
Tusschen de heideachtige wegen en de graswegen komen alle 
mogelijke overgangen voor, en zeer waarschijnlijk kan de 
eene formatie de andere langzaam verdringen, naar gelang 
van omstandigheden, die ons tot nog toe niet bekend zijn. — 
Aan de randen der bosschen treft men schier altijd een strook 
grond aan die niet met boomen is beplant, en waarvan de 
flora nu eens met die der heideachtige wegen, dan weder met 
die der graswegen verwant is. 
Het is vooral in de boschwegen dat men veel honigrijke 
bloemen en bloemenbezoekende insecten aantreft. 
Weiden j De kleiachtige dalen, waarin onze rivieren en 
beken stroomen, zijn met weiland bedekt. De plantengroei 
bestaat er in hoofdzaak uit zodevormende Gramineeën, met 
talrijke kruidachtige planten er tusschen. De samenstel¬ 
ling der flora van ieder weide hangt grootendeels af van 
het watergehalte van den grond, en is ook verschillend naar 
gelang het water stilstaande of stroomend is (1). Ongetwij¬ 
feld heeft de flora der weiden, door de tusschenkomst van 
den mensch, diepe veranderingen ondergaan : schier overal 
werden in de weiden talrijke slooten gegraven, die met 
(1) Zie C. Weber, Ueber die Zusammensetzung des natürliclien Graslan- 
des in Westliolstein, Ditlimarschen und Eiderstedt. — Schriften Nat. Ver. 
für Schleswig Holstein, IX, biz. 179-218, 1892. 
