noodige localiteit ontbreekt, om zulk een herbarium te grond¬ 
vesten, heb ik toch gemeend, met het oog op de toekomst, 
een aanvang te moeten maken met de voorbereidende werk¬ 
zaamheden: Mocht later de gelegenheid gunstiger zijn, dan 
zal het hierdoor mogelijk wezen de zaak met volle kracht aan 
te vatten. 
Met dit doel voor oogen waren gedurende den zomer van 
1892 in den Hortus een 300tal bedden met planten uit de 
familie der Papaveraceen (met uitsluiting der Fumariaceën) 
aanwezig en trachtte ik de soorten en voornaamste rassen 
van deze groep door eigen aanschouwing te leeren kennen 
en identificeeren. Van elk bed werden ten behoeve van dit 
onderzoek enkele exemplaren gedroogd. 
Al spoedig bleek het nu, dat het drogen van een zoo groot 
aantal planten binnen een betrekkelijk kort tijdsverloop,onder 
de bestaande omstandigheden zeer groote bezwaren ople¬ 
verde. Niet weinig droeg daartoe bij, dat in het geslacht 
Papaver de species « somniferum » in tal van variëteiten ver¬ 
tegenwoordigd was en daaronder verscheidene met sterk dub¬ 
bele bloemen. Bedenkt men hoe vleezig en saprijk deze plan¬ 
ten zijn en dat het wenschelijk werd geacht, ook halfrijpe 
vruchten mede te dragen, dan zal men zich voor kunnen stel¬ 
len, dat aanvankelijk niet alles naar wensch ging. Het gedu¬ 
rige omleggen, het drogen van het papier nam veelmeer tijd 
en ruimte in beslag dan voor dit doel beschikbaar waren en 
t ten slotte waren de resultaten, ondanks alle moeite, dikwijls 
zeer onvoldoende. Hiertoe droeg zonder twijfel de vochtigheid 
van het voor deze werkzaamheden beschikbare locaal ook 
het hare bij. Hoe dit zij, het resultaat was, dat vele planten 
onder het drogen week', papperig en kleverig werden en me¬ 
nigmaal ook beschimmelden. 
Dit noodzaakte mij naar middelen om te zien ter verbete¬ 
ring, middelen die mij in staat zouden stellen om met een 
