28 
de bloem is voorgesteld met het labellum omlaag gekeerd. 
De voornaamste grond waarop deze voorstelling berust is 
gelegen in den loop der vaatbundels. Want gaat men van 
boven af aanvangende de vaatbundels na, dan ziet men dat zij 
zich op een gegeven punt zoodanig rangschikken dat zij vol¬ 
komen weergeven wat b. v. bij een Liliacee te vinden is. In 
de figuren, waarop thans de aandacht zal worden gericht, 
kan men de vaatbundels gemakkelijk een voor een volgen tot 
voorbij het ovarium. Ofschoon de te volgen weg van boven 
naar beneden zou moeten gericht zijn in overeenstemming 
met hunne ontwikkeling, is het voor een beter inzicht toch 
verkieslijk onderaan den bloemsteel te beginnen, wijl men 
dan van het enkelvoudige tot het samengestelde opklimt. 
Onder in den bloemsteel (fig. 12) zijn tal van vaatbundels 
zonder duidelijke regelmaat door elkaar geplaatst. Intus- 
schen is het xyleem van eiken bundel gewoonlijk naar binnen, 
het phloeëem buitenwaarts gericht. Een zwakke aanduiding 
van het getal 6 blijft over de geheele lengte van den bloem¬ 
steel nagenoeg onveranderd om tamelijk plotseling even 
onder het ovarium aanleiding te geven tot een rangschikking 
als afgebeeld is in fig. 11. De concentratie der bundels wordt 
eerst volledig in het ovarium zelf (fig. 10). Zes zware vaat¬ 
bundels, waarbij een wijde halve kring van phloeëem het 
evenzeer gebogen xyleem omgeeft, rijzen hier evenwijdig 
omhoog, aan de achterzijde door een tal van kleinere bundels 
gevolgd. Diepe insnoeringen wijzen er reeds op dat men hoo- 
gerop een splijting der bloem in zes deelen kan verwachten. 
Eerren ander blijft zoo, tot dat men onder in het gynoste- 
mium komt, daar dus waar in een kort bestek de verschil¬ 
lende kransen en onderdeelen uit elkaar moeten wijken. Bij 
fig. 9 is de holte van de stempelzuil terstond te herkennen, 
van de vaatbundels zijn het er drie die zich gaan verdeelen. 
Als resultaat dier deeling ziet men drie vaatbundeltjes S, S 
