31 
dels bij Evelyna carivata terug, maar hij gelooft dat diezelfde 
a 3 bij Liparis en Cypripedium barbatum en pur pur alum 
ontbreekt. Onder de Neottieeën vervolgde hij alle bundels, 
behalve die van het geavorteerde rostellum, maar meent dat 
a x en a 2 niet voorhanden zijn. Bij Epipactis ontbreken a\ ar 
en a\ evenals bij alle Ophrydeeën. Goody er a mist a x en « 2 . 
Kleine wijzigingen in het aangewezen verloop zijn intus- 
schen niet uitgesloten ; zoo vindt van Tieghem (1) A 2 en A 3 
bij Phajus en Dendrobium niet in het labellum,maar te zamen 
met a l en o} in de staminodische aanhangsels van den eenigen 
vruchtbaren meeldraad. Aan den anderen kant vermeldt 
Lindley (2) dat a 3 , in plaats van de voorzijde van het gynos- 
temium te steunen, midden in het labellum geraakt is. 
In weerwil dezer geringe wijzigingen wordt toch de indruk 
levendig dat het diagram der Orchideeën hetzelfde is als dat 
van zoovele andere Monocotyledonen. Tal van plantkundigen, 
waaronder in de eerste plaats R. Brown, komen dan ook 
hierin overeen, dat zij het gynostemium voor een samenge¬ 
steld deel houden, waarin meeldraden en carpellen niet tot 
afzonderlijke ontwikkeling geraakt zijn. De gronden tot steun 
voor die meening aangevoerd zijn intusschen verschillend, 
sommigen en daaronder Ch. Darwin, beroepen zich op 
het vaatbundel-verloop, anderen daarentegen op het wer¬ 
kelijk optreden van de organen die op bepaalde plaatsen 
worden verondersteld te zijn. Zoo vindt men bij Glosso- 
dia a 3 als staminodium ontwikkeld, bij Cypripedium cd en ar 
als vruchtbare meeldraden, terwijl A 3 zelf onvruchtbaar is 
geworden, bij Uropedium den geheelen binnensten krans als 
(D Vgl. Eichler Blüthendiagramme I, p. 184. 
(2) Zie Eichler 1. c. p. 185. Eichler geeft in zijn bekend werk een over¬ 
zicht van de variaties die de loop der meeldraad-vaatbundels kan ver- 
toonen. 
