- 33 — 
ovarium; zelfs is het in vele gevallen geheel achterwege ge¬ 
bleven. Daarentegen is het perigonium grooter. In plaats van 
de gemiddelde lengte 5 cM., die de kelk- en bloembladen bij 
de normale bloemen vertoonen, vindt men hier voor de petâla 
7.5 cM en voor de sepâla 6.8. Deze bloemen zouden dus kun¬ 
nen dienen om de geheele inflorescentie meer in het oog te 
doen vallen, maar er pleiten twee omstandigheden tegen deze 
opvatting : 1° is de grondkleur van het perigonium groen in 
plaats van lichtgeelgroen zooals bij de normale bloem, 2° is 
het aantal bloemen der geheele plant al zoo aanzienlijk dat 
de gezamenlijke oppervlakte der 4-tallige bloemen slechts in 
geringe mate bij draagt om het geheel meer in het oog te 
doen vallen. De biologische beteekenis is dus twijfelachtig. 
Reeds terstond komt men bij het onderzoek der abnormale 
bloemen op het vermoeden dat de onderste kelkslip (3) uit 
twee sepala is samengesteld. Ten einde dit met zekerheid uit 
te maken, nam ik een 25-tal bloemen, die ik op twee punten 
onderzocht. Daarbij bleek ten eerste dat de top in menige 
bloem ingekeept of alleen ingebogen is, maar bij bijna alle, 
dat de basis twee lijsten vertoont die in de richting beneden¬ 
waarts voortloopen en door een duidelijke groeve gescheiden 
zijn. Deze lijsten blijken bij dwarse doorsneden vaatbundels 
te zijn, welker verloop zonder moeite van den voet van het 
sepâlum tot het ondereinde des bloemsteels te vervolgen is. 
Hieruit blijkt dus al vast dat de monstreuse bloem minstens 
vijfdeelig is. 
Het is vooral het gynostemium dat de meest ingrijpende 
veranderingen heeft ondergaan en juist daardoor geschikt 
werd bevonden om de zienswijze van Darwin e. a. betref¬ 
fende de inwendige structuur der Orchideeën-bloem toe te 
lichten en te steunen. Bij fig. 14 vindt men eenige vormen 
afgebeeld. Bij alle geldt de zelfde vormverandering die in het 
perigonium op te merken viel. Was dit namelijk door de ver- 
3 
