— 36 — 
fig. 20 zijn S en S beide aanwezig, zij zijn binnenwaarts ver¬ 
plaatst en liggen dicht bij de scheidingslijn tusschen de 4 
afdeelingen der uiterlijk tetrameere bloem. Achter hen zijn 
twee nieuwe vaatbundels zichtbaar, die vroeger onderdeelen 
der groote vaatbundels zich thans, schoon tijdelijk, hebben 
vereenigd. Want in fig. 21 keeren zij naar hun oorsprong 
terug, om er nooit meer van daan te komen. Hadden wij een 
normale bloem, dan zouden ze zich naar het labellum begeven 
hebben, om er de zijstukken van te vormen; nu dit zich echter 
niet ontwikkelt, blijven zij eenvoudig deel uitmaken van de 
sepâla en vergenoegen zich met een flauwe buiging in de 
richting van de plaats waar het labellum zou moeten zijn. 
Dat het labellum evenwel is aangeduid, zullen wij aanstonds 
zien. In fig. 22 is de hoofdzaak, dat ook S 2 — ofschoon in de 
teekening niet gemerkt — is afgescheiden en op weg is naar 
de holte die het ovarium vertegenwoordigt. Ook de zijbundels 
die in fig. 21 niet geteekend zijn, vertoonen splitsing, welker 
eindresultaat petalum en epipetale meeldraad zal zijn. De 
beide onderste vaatbundels maken zich al gereed voor den 
tocht naar het dubbele sepalum. 
Fig. 23 brengt ons op de plaats waar de sepala zelfstandig 
gaan optreden. Het onderste, dubbele heeft een lange rij vaat- 
bundeltakjes waaiervormig uitgespreid, waartoe ook die behoo- 
ren, die bij normale bloemen in de zijvleugels van het labellum 
verspreid zijn. Het bovenste sepalum wijkt na achterlating 
van A 1 , den bovensten buitensten meeldraad, eveneens achter¬ 
uit, maar de petala, die immers hooger ontspringen, beginnen 
nog maar juist teekenen van afscheiding te geven, zich open¬ 
barende in de diflerentiëering der zijdelingsche vaatbundel- 
groepen. Tegelijkertijd zij hier opgemerkt dat de stempelvaat- 
bundels zich hebben vertakt en een soort van net rondom het 
stijkanaal hebben geslagen. 
In fig. 24 maken de petala zich inderdaad los, elk van hen 
