— 38 — 
In het diagram n° 2 is de loop der vaatbundels en de ver¬ 
houding hunner afsplitsingen voorgesteld. Gaat men nu van 
den buitensten cirkel uit, dan kan men zich gemakkelijk 
voorstellen hoe de vaatbundels die de sepala, petâla, meel¬ 
draden en stampers doorloopen, in de richting beneden¬ 
waarts samenvloeien, om in den op één na binnensten kring 
te eindigen in 5 hoofdbundels, die zich nog lager oplossen in 
een groot aantal, tamelijk onregelmatig geplaatste dunnere 
bundels. Ofschoon het diagram op den eersten oogopslag op 
een pentameere bloem wijst, leert de aanwezigheid van La 
dat er feitelijk nog een zesde straal is, en dat bijgevolg de 
uiterlijk 4-tallige bloem inderdaad evengoed 6-tallig is als de 
eerste beste normale. 
Werkelijk 4-tallig schijnen de abnormale bloemen van 
Grammatophyllum speciosum wel nooit te worden. Ook dan, 
wanneer onder in den bloemsteel slechts vier vaatbundels te 
vinden zijn, blijkt dat het grondtal niet minder dan 5 be¬ 
draagt. Als voorbeeld dezer nog meer vereenvoudigde bloe¬ 
men moge diagram n° 3 dienst doen. Hier bestaat het onderste 
sepalum uit twee samengevloeide sepala, waarvóór een dube 
bele stempelbundel gelegen is. Dat deze opvatting juist is, 
blijkt uit den meer binnenwaarts geplaatsten kring, waar de 
vier vaatbundels gescheiden optreden ; eerst lager, d. i. in 
ons diagram nog dichter bij het middenpunt zijn de vier 
bundels tot één versmolten. De meeldraden zijn in dit ge¬ 
deelte der bloem geheel achterwege gebleven. De drie andere 
afdeelingen der bloemen vertoonen juist hetzelfde als alle 
andere abnormale, d. w. z. het bovenste sepalum heeft zoo¬ 
wel een meeldraad als een stempel vóór zich, terwijl de 
zijdelingsche deelen (petâla) ieder niets dan een meeldraad 
hebben afgespleten. In het gynostemium was bijgevolg 
opgenomen : 1° een drietal stempels, waarvan er twee 
waren vergroeid, 2° een drietal meeldraden, t. w. A 1 en 
