— 73 — 
gelukt het in den regel, ze door uitzaaien langzamerhand te 
fixeeren. Ik wensch in dit opstel de feiten mede te deelen, 
die ik in deze richting, ten opzichte der fasciatiën, in een 
tijdverloop van omtrent tien jaren verzameld heb. 
Het eenige rechtstreeksche bewijs voor de erfelijkheid 
eener monstrositeit ligt natuurlijk in de voortbrenging van 
een ras, waarin deze afwijking, in een groot aantal exem¬ 
plaren, in elke generatie regelmatig terugkeert. Stelt men de 
zaden van zulke rassen ter beschikking van belangstellenden, 
zoo kan iedereen zich met eigen oogen van de juistheid der 
stelling overtuigen (1). Maar het aantal van zulke proeven 
blijft uit den aard der zaak beperkt, en alleen het feit, dat 
nagenoeg elke fasciatie, die men aan de proef onderwerpt, 
vroeger of later blijkt erfelijk te zijn, geefc het recht, in 
het algemeen tot de erflijkheid van fasciatiën te besluiten. 
In elk geval bewijst het mislukken van eene proef m. i. 
volstrekt niet, dat eene gegeven fasciatie niet erfelijk zou zijn, 
zooals Godron aannam (2). Zoo heb ik b. v. van gespletene 
en driedubbele rogge-aren (Secale Cereale ), die op een akker 
nabij Ermeloo gevonden waren, de korrels uitgezaaid, en 
kreeg ik daaruit een aantal planten met omstreeks 500 aren, 
die echter allen normaal waren. Evenzoo heb ik van een 
fraaien bandvormigen stengel van Picris hieracioïdes zaden 
gezaaid, zonder dat de fasciatie zich herhaalde. En uit wortel- 
knoppen van die plant won ik zaad, dat mij een cultuurras 
gaf, dat ook na verscheidene jaren geen gefascieerde sten¬ 
gels droeg. Toch twijfel ik niet, dat zoowel bij Secale als bij 
Picris de fasciatie erfelijk is, en dat het mij gelukt zou zijn 
(1) Gaarne zend ik op aanvragen zaden van Crépis biennis fasciata , 
Geranium molle fasciatum en andere rassen met bandvormige stengels. 
(2) A. Godron. Mélanges de tératologie végétale. Mém. des sc. nat. de 
Cherbourg T. XVI, 1871/72. blz. 97 en blz. 112. 
