— 76 — 
zelfde groeiplaats in den loop der jaren meermalen vertoonde, 
heb ik, door een regelmatige waarneming op de groeiplaat¬ 
sen, bijeengebracht en in dit opstel samengesteld. Zij zullen, 
naar ik vertrouw, voldoende bevonden worden om het 
bewijs te leveren, dat de erfelijkheid, die voor de gefasciëerde 
rassen rechtstreeks bewezen is, voor fasciatiën in het alge¬ 
meen als de regel moet worden beschouwd. 
Ik ga thans over tot de beschrijving mijner proeven en 
waarnemingen, voor elke soort afzonderlijk. 
I 
Gefascieerde rassen. 
Crépis biennis, Verbreede stengels komen aan deze, op 
w r eilanden in Nederland vrij algemeene plant, bij ons te 
lande niet zeldzaam voor. Ik ontving voorbeelden daarvan 
van verschillende groeiplaatsen en in verschillende jaren. In 
Mei 1886 trof ik zelf op een weiland in de omstreken van 
Hilversum een paar exemplaren aan, wier stengels, aan den 
top, geringe verbreedingen toonden. Op de zelfde plaats 
stonden ook planten van Créais biennis met gedraaide 
stengels en takken, en tevens een paar vergroende exempla¬ 
ren. Den 30 Juni van dat jaar werd het weiland gemaaid ; 
ik verzamelde op dien dag van de Crépis - planten eenig zaad ; 
het waren niet-gefascieerde exemplaren, wier bloemen echter 
misschien door de gefascieerde bestoven waren, welke ik 
eenige weken vroeger ten behoeve van mijn herbarium had 
medegenomen. 
Op dezelfde groeiplaats vond ik in Juni 1887 wederom 
vergroende en in Juni 1888 eveneens vergroende, maar 
tevens gefascieerde en getordeerde exemplaren. 
Het zooeven vermelde zaad zaaide ik in den Hortus Bota¬ 
nicus te Amsterdam in 1887. Ik verkreeg daaruit omstreeks 
