81 — 
gefascieerde toppen vertoonden. Vóór den bloei van deze 
werden de atavisten gerooid, met uitzondering van een paar, 
die op een verwijderd bed stonden. Het zaad van de beide 
erven leverde, na afzonderlijk verzameld en gezaaid te zijn, 
in 1893 van N° 1 : 189 en van N° 2: 102 planten, waarvan er 
11 en 7 een gefascieerden stengeltop hadden. Dat is dus 
omstreeks 7 °/ 0 , in vierde generatie. 
Mijne planten gaven slechts zwak verbreede stengeltoppen, 
in plaats van den sterk verbreeden stengel van het oorspron¬ 
kelijke individu. Doch dit ligt daaraan, dat dit exemplaar 
waarschijnlijk tweejarig was, en wellicht reeds een verbreede 
roset gehad had, evenals de planten van mijn ras van Crépis 
Mennis. Mijne planten worden in April in een warme kas 
gezaaid, dan verspeend, en in potjes onder glas gehouden tot 
in Mei. Bij deze cultuurwijze bloeien zij nagenoeg allen in het 
eerste jaar. 
Geranium molle. De fasciatien van deze plant zijn 
bijzonder belangwekkend, omdat de bloeiende stengels sym- 
podiën zijn. Dien ten gevolge wordt niet de stengel over zijne 
geheele lengte verbreed, maar telkens slechts één zijner gele- 
digen, en met deze de bloemsteel en bloem, die haar top vormt. 
In de volgende geleding kan zich de verbreeding herhalen, 
dit kan zelfs eenige geledingen zoo voortgaan, doch vroeger 
of later volgt weereen atavistische geleding. Elke gefascieeerde 
geleding eindigt of in een gespleten bloemsteel, of in een 
verbreede bloem ; dit laatste in mijn ras zeer veelvuldig en 
in verschillende graden van verbreeding, nl. tot de breedte 
van twee, drie of meer normale bloemen. In gefascieerde 
bloemen pleegt ook de vrucht verbreed te zijn ; een groot 
aantal zaadhokjes zitten dan rondom een platten snavel. 
Voor een nauwkeurige studie van sympodiale fasciatiën 
biedt mijn ras overvloedig materiaal. 
Uitgangspunt vormden een paar planten die ik in Juni 1886 
6 
