— 83 — 
van het zaad niet verzameld, doch op den grond laten vallen; 
het ontkiemde spoedig en leverde in 1893 een bed vol 
krachtige planten (omstreeks 40 stuks), waaraan bandvormige 
stengels en verbreede bloemen en vruchten zoo uiterst talrijk 
waren, dat zij bij honderden konden worden verzameld. 
Rekent men de planten in het Gooi als eerste generatie in 
1888, dan leverde dus de tweede generatie in 1889-90 slechts 
één gefascieerde plant, de derde in 1891-92 leverde 30 °/ 0 
erven met 25 p / 0 verbreede stengels, de vierde in 1892-93 
leverde een zoo aanzienlijk materiaal, als slechts kon worden 
gewenscht. 
Taraxacum officinale. Verbreede bloemstelen van deze 
plant komen in Nederland zeer veelvuldig voor. Ik ontving o.a. 
in 1885 een zeer fraaie collectie van zulke voorwerpen uit de 
omstreken van Enkhuizen van den Heer D r H. J. Calkoen. 
Herhaalde malen heb ik getracht gefascieerde exemplaren in 
mijn tuin over te planten om er zaad van te winnen, in Mei 
1887 gelukte mij dit met een onder ’s Graveland aan de 
Bierkade gevonden plant. Haar zaad zaaide ik in April 1888 ; 
ik kreeg hieruit slechts drie goede planten, die in 1889 niets 
bijzonders vertoonden, doch waarvan er één in Mei 1890, 
onder een vijftigtal bloemstelen, twee verbreede bezat. Toen 
werden de beide andere planten gerooid, en de normale 
bloemhoofden van het overblijvende individu vóór den bloei 
afgesneden. Op 21 Mei 1890 oogste ik het zaad der beide 
vérbreede hoofden, en zaaide dit eenige dagen later (27 Mei) 
op een ander bed. In het volgend voorjaar bloeiden de planten 
rijkelijk, doch allen normaal In 1892 bloeiden zij weer. Er 
waren 23 atavistische individuen, acht elk met één verbreeden 
bloemsteel en twee met elk twee zulke stelen. De atavisten 
werden vóór den bloei gerooid, aan de overige liet ik alleen de 
gefascieerde hoofden bloeien. 
Hun zaad rijpte op 29 Mei 1892 en werd voor elk hoofd 
