— 89 
plant zaad verzameld, en telkens in het volgend jaar uitge¬ 
zaaid. Daar ik dit in een warme kas deed, en de planten tot 
in het eind van Mei onder glas hield, brachten zij het, met 
betrekkelijk weinig uitzonderingen, in het eerste jaar tot 
bloeien. Van beide zaaisels brachten een vrij groot aantal 
exemplaren wederom trossen met kamvormige verbreede 
toppen voort, zoodat de fasciatie dus in vrij hoogen graad 
erfelijk bleek te zijn. Van het zaaisel van 1892 won ik 
wederom zaad, dit gaf, in derde generatie, weder eenige 
exemplaren met verbreede stengeltoppen. 
Hesperis matronalis. Volgens Penzig’s Teratologie 
komen bij deze soort fasciatiën, zoowel in het wild, als bij 
gekweekte exemplaren, veelvuldig voor (1). In 1886 ontving 
ik van Prof. J. W. Moll een prachtigen verbreeden bloem¬ 
tros uit den botaniscben tuin van de Hoogere Burgerschool te 
Utrecht. De tros droeg rijp zaad en in zijn onderste gedeelte 
eenige rosetjes, die ik uitplantte, en waarvan ik in bet 
volgend jaar eenige Üinke planten kreeg. Deze bloeiden in 
1888 en brachten op een kleine 400 bloemtrossen er twee 
met bandvormig verbreede as voort. 
Het zaad van de fasciatie van 1886 werd in 1887 op een 
groot bed gezaaid, en leverde in 1888 omstreeks honderd 
rijkvertakte en bloeiende exemplaren, doch zonder ver- 
breeding. Een deel van hun zaad werd terstond na den oogst 
op hetzelfde bed uitgestrooid en leverde in 1889 planten, die 
niets bijzonders vertoonden en allen gerooid werden. Op 
dezelfde plaats kiemden echter in de volgende jaren nog telkens 
enkele zaden, één daarvan, in 1892 gekiemd, leverde in 1893 
wederom een prachtige, bijna 1 meter lange en ruim 2 cm. 
breede lat. 
Hoewel zeldzaam, zoo keerde dus toch na jaren uit het 
(1) O. Penzig Pflanzen-Teratologie I blz. 253. 
