— 90 
zaad der oorspronkelijke fasciatie een plant met even fraaie 
verbreeding terug. 
* 
II. 
Toevallige fasciatiën in andere rassen. 
Amarantus speciosus. Ik kweek hiervan een ras met 
afwijkend aantal cotylen. Hemitricotylen (=splijtcotylen) 
tricotylen en tetracotylen komen daarin in alle graden voor, 
evenals ook syncotylen, amphicotylen (=cotylbekers) en 
trisyncotylen (==syncotyle tricotylen). In dit ras komen 
verbreede toppen van de inflorescentie, zoowel aan den 
hoofdstam als aan de zijtakken regelmatig voor. 
Uitgangspunt vormde een kiemplant met een gespleten 
zaadlob, die ik in het voorjaar van 1889 toevallig vond, en 
die toen zij bloeide bleek een verbreeden top aan de hoofdas 
der inflorescentie te hebben. 
Uit het zaad van deze plant had ik in 1890 ruim 50 planten, 
waarvan er wederom één een verbreeden top had. Als 
zaaddrager werd niet dit individu, maar een exemplaar met 
gespleten zaadlob en zonder fasciatie gekozen, en in 1891 
keerde de fasciatie niet terug. Wel echter in 1892, uit het in 
1891 gewonnen zaad, en nu in veel grooter aantal daar er 
op 24 planten zeven met gefascieerde toppen waren, dus 
omstreeks 30 °/ 0 . Als zaaddragers voor 1893 werden twee 
individuen zonder fasciatie gekozen, die echter door de 
gefascieerde bestoven konden zijn. Ik had in dit jaar 40 
planten, waarvan meer dan de helft gefascieerde toppen 
droegen, in allerlei graden van verbreeding. Twee exem¬ 
plaren hadden aan den top der hoofdas een driestralige 
fasciatie, een geval, dat betrekkelijk zeldzaam voorkomt. 
Vatten wij thans het bovenstaande samen : 
1889 Eerste generatie, één plant met verbreeden top. 
1890 Tweede generatie, één plant met fasciatie op 50 ex. 
