— 102 — 
in 1887 en 1888 onder uit zijn stam een aantal waterlooten 
voort, van deze waren er in 1887 twee verbreed, en in 1888 
wederom één. Ook een ander exemplaar in het zelfde plantsoen 
bracht in 1888 een gefascieerden waterloot voort. 
Chionanthus virginica. In het najaar van 1886 kwam 
de Hortus Botanicus te Amsterdam in het bezit van een 
exemplaar van dezen heester, dat van toen af geregeld door 
mij werd waargenomen, In 1887 bracht het een aantal twee- 
toppige bladeren voort, die meest twee aan twee boven 
elkaar aan den zelfden tak geplaatst waren. Daarbij 
werd dus telkens één paar overgesprongen, daar de blad¬ 
stand kruiswijs is. Ook drietoppige bladeren kwamen voor. 
In 1888 ontstond een bandvormig verbreede tak die vijf 
tweetoppige bladeren droeg; de tak was ongeveer 20 cm. 
lang, 1 /2 cm breed, en wel van onderen tot boven omstreeks 
even breed ; hij werd afgesloten door een kam van winter" 
knoppen. Waarschijnlijk stond deze fasciatie in den oksel 
van een tweetoppig blad van 1887; het vlak van verbreeding 
stond loodrecht op het mediaanvlak van het blad in welks 
oksel zij stond. Dit laatste is trouwens een algemeene regel 
voor de fasciatiën aan zijtakken. In 1889 groeide deze 
fasciatie bandvormig verder en spleet weldra in twee, even¬ 
eens bandvormige armen. In 1890 spleten deze beide in te 
zamen vijf takken van normalen bouw, waarvan er één een 
gespleten blad voortbracht; in 1891 had de middelste dezer 
takken zich wederom bandvormig verlengd en een tweetoppig 
blad voortgebracht; deze loot eindigde met twee eindknoppen 
als winterknop, die zich echter niet verder ontwikkelden, 
daar het geheele taksysteem afstierf. Het had dus in 1888, 
1889 en 1891 gefascieerde eindloten voortgebracht. 
Aan denzelfden heester vond ik ook in 1889, 1890 en 1893 
enkele gespleten bladeren aan andere takken, als den zoo- 
even beschrevenen. In 1892 ontstond een tweede gefascieerde 
tak, aan een anderen hoofdtak van den heester. 
