107 — 
De loot f kan beschouwd worden als het meest zuivere 
type van vertakking in dit individu. De loot van 1887 is 
reeds van onderen eenigzins afgeplat, dit neemt naar boven 
slechts weinig toe. De kamvormige eindknop echter, waarvan 
nog de schubben aanwezig zijn, stak beiderzijds aanzienlijk 
buiten de grenslijn van de loot uit. Die eindknop is in zijn 
midden gespleten en heeft in 1888 twee bandvormige loten 
voortgebracht. Deze zijn beide ruim 3 cm. breed, bij eene dikte 
van 0.5 cm en eene lengte van 5-7 cm. Zij zijn beide in de 
bovenste helft hunner lengte overlangs gespleten, en wel elk 
in drie nagenoeg even breede, bandvormige deelen. Deze 
droegen aan hun top weer de kamvormige eindknoppen van 
1888, uit welke echter in 1889, in plaats van enkele zeer 
breede loten, een groot aantal smallere loten zijn ontstaan. Dit 
aantal bedroeg 32, terwijl verscheidene knoppen gestorven 
zijn, zonder loten voort te brengen. 
Het verschijnsel, dat een jaarloot van onderen naar boven 
slechts weinig in breedte toeneemt, is in mijn voorwerp de 
algemeene regel. Bij den overgang van het eene jaar op het 
andere pleegt dan echter een zeer aanzienlijke toename in de 
breedte op te treden, die meestal met talrijke splijtingen 
gepaard gaat. De grenzen der jaarloten zijn dus in het alge¬ 
meen tevens de punten, waar de splijtingen beginnen; later 
beginnende splijtingen, zooals in het jaar 1888 in de loot ƒ zijn 
betrekkelijk zeldzaam. 
De loot g is een voorbeeld van bisschopstafvormige 
kromming, zooals er talrijke in mijn vertoonstuk voorhanden 
zijn. Hetzelfde verschijnsel is ook beschreven door C. de 
Candolle bij een spar, die in 1888 in de nabijheid van 
Genève een gefascieerden top had voortgebracht (1). 
De loot g is ontstaan uit een deel van de kamvormige 
(1) C. de Candolle, Cas remarquable de fasciation chez un sapin, 
Archives des sciences physiques et naturelles 1889, T XXI p. 95. 
