123 — 
In fig. 60, 5 wordt de bovenzijde (1) van een der schubben b , met 
de steelblaadjes (« eu p) en de daarbij behoorende bloemen afgebeeld. 
Het bloemdek (ai, < 21 , < 22 , < 22 ) der 2 zijdelingsche bloemen vormt 
aan weerszijden van den steel S een soort van gespleten vleugel, 
waaronder de helmknoppen h, h grootendeels verborgen zijn. De mid¬ 
delste bloem is onder den steel S verborgen en vertoont slechts een van 
hare bloemdekslippen (<23 ; zie ook fig. 60, 2, < 23 ). De deelen ai, < 21 , < 22 . 
< 22 , «, b , p vormen samen een soort van zadel, die in het midden een 
weinig uitgehold is, en (evenals bij Betula) als stuifmeelbehouder 
dienstdoet : het stuifmeel, dat uit ieder drietal o* bloempjes valt, 
blijft grootendeels liggen op de behouders die er zich onder bevinden, 
en wordt daaruit verwijderd telkens het katje door den wind in 
beweging wordt gebracht. 
De $ katjes (3, diagram) zijn veel kleiner dan de ; zij hebben in 
hoofdzaak denzelfden bouw als deze, maar ieder bloemengroepje 
bestaat slechts uit 2 bloempjes (het middelbloempje ontbreekt). 
Ieder bloempje (flg. 60, 6) bestaat uit een naakt vruchtbeginsel met 
2 stempels (s£), die tijdens den bloei boven de schub b uitstoken, 
zooals bij Betula. Tijdens den bloei zijn de vier steelblaadjes (*, p\ 
p', p) nog klein ; later worden zij grooter ; zij vergroeien met het 
schutblad b en vormen samen met dit (als de vrucht rijp is) een 
houtachtig plaatje. 
Volgens Kirchner (Neue Beob., 1886) komen de stempels der 
$ katjes eerst voor den dag nadat de katjes van denzelfden boom 
geledigd en uitgedroogd zijn : daardoor zou kruising tusschen ver¬ 
schillende boomen plaats grijpen. Volgens onze waarnemingen 
(Februari 1894) zijn de o* en de $ katjes gelijktijdig geslachtsrijp. 
(Nader te onderzoeken). 
F AM. XL. — CORYLACEEËN. 
1 398. Corylus Avellana L. — Windbloemig, eenhuizig. 
— (Anémophile, monoïque). Bloeit Februari-Maart. 
o* Bloemen in katjes, vaak 2-3 o* katjes bijeen, door een kort 
(1) Hetgeen hier, met betrekking tot het hangend kafje, boven zijde 
wordt genoemd, is, uit een morphologisch oogpunt, de buitenzijde van het 
beschouwde orgaan. 
