— 140 - 
415. R. palustris Sm. — Niet onderzocht. 
416 R. Hydrolapathum Huds. — Niet ondeizocht. 
417. Rumex acetosa L. 
418. Rumex acetosella L. 
Deze beide soorten zijn tweehuizig. (Zie hooger, Bot. Jaarboek. Y, 
blz. 253). 
Te Wenduyne, op dorre zandduinen, hebben wij (Juni 1892) N r 418 
schier uitsluitend in o* planten aangetroffen. Deze plantjes waren 
klein. 
Dit strookt met de resultaten der proeven van Hoffmann (Botan. 
Zeit. 1885, N° 10 en 11) : volgens dezen schrijver wordt het getal 
der o* planten door « dicïdzaaiing » aanmerkelijk vermeerderd, 
hetgeen dient toegeschreven te worden aan de onvolkomen voeding , 
welke door dichtzaaiing veroorzaakt wordt. Onze planten te Wen¬ 
duyne bevonden zich, wat de voeding betreft, in zeer ongunstige 
voorwaarden. 
Opmerking : Volgens Schulz (Beitràge, II, blz. 155) kunnen de 
inheemsche Rumex- soorten met tweeslachtige bloemen, uit het 
oogpunt der bestuiving, in twee groepen gerangschikt worden : 
1 ° Rumxx conglomeratus en maritimus : als de stempels geslachts¬ 
rijp zijn, worden zij door de bloemdekbladenen door de helmknoppen 
volkomen omgeven, zoodat zij door geen vreemd stuifmeel kunnen 
bereikt worden. Later, als de geledigde helmknoppen afgevallen 
zijn, worden de stempels voor vreemd (door den wind aangebracht) 
stuifmeel toegankelijk, maar alsdan zijn zij bijna steeds verflenst. 
Kruisbestuiving is dus in de meeste gevallen onmogelijk : daar de 
helmknoppen rondom den stempel staan is spontane zelfbestuiving 
onvermijdelijk. De bloemen zijn rechtopstaande of afstaande, maar 
niet overhangend : daardoor wordt het uitvallen van het stuifmeel 
op de stempels derzelfde bloem bevorderd. — In de $ bloemen is 
kruisbevruchting door den wind mogelijk. 
2° Bij R. crUpus en obtusifolius wordt kruisbevruchting (door 
den wind) daarentegen begunstigd (zie R. crispus N° 411). 
De vruchtkelken van sommige Rumex soorten worden na den 
bloei fraai rood, terwijl de bloempjes zelve in sommige gevallen rood 
of roodachtig, in andere gevallen groen of groenachtig zijn. (Zie 
hooger, Bot. Jaarboek, V, 1893, blz. 253). 
