187 — 
Melle. Bombus pratorum L., 1 $, 2 5, 13. 6. 86, Id. B . 
hortorum , id. Id. B. agrorum ?, 5. 5. 86, Id. — Korttongige 
bijen : Halictus Morio F., $, 8. 5. 86, Id. H. timeathmanel- 
lus K., $,.8. 6. 86, Id. — Hemitrope Dipteren : Pipiza 
quadrimaculata Panz., 19. 5. 86, Melle. A scia podagrica, 
8-9. 6. 86, Melle. Rhingia rostrata F , aan den voet der 
meeldraden honig zoekend (1), en daarna stuifmeel vretend, 
9. 5. 89, Gentbrugge. Syrphus decorus Meigen, 13. 6. 86, 
Melle. Melanostoma mellina L., stuifmeel vretend, 28. 9. 86, 
ld.— Allotrope Dipteren : Hylemyia conica Wied., 19.5.86, 
Melle. 
Fam. LVII. Fumariaceeën. 
Corydalis solida Sm. — Roseroode of witte bijenbloem. 
(. Fl . mélittophile rouge-pâle ou blanche). 
Deze soort is misschien niet inheemsch in ons gebied ; door hare 
bevruchting stemt zij met C. cava volkomen overeen. Wij ontleenen 
de volgende beknopte beschrijving van C. cava grootendeels aan 
Kirchner, Flora, blz. 280 (Zie ook verder, N r 489) : 
Homogaam. Bloemen rozerood of wit, horizontaal. Kroonbladen 4. 
Het bovenste kroonblad heeft aan zijn voet een 12 mill, lange, holle 
spoor, waarin een gemeenschappelijk honigafscheidend verlengsel 
van het bovenste drietal meeldraden (vergel. met Viola) vervat 
wordt. De 2 zijdelingsche (binnenste) kroonbladen zijn onderling 
gelijk : hun basaal gedeelte is met het bovenste kroonblad vergroeid, 
aan hun top kleven zij aan elkaar en vormen aldus een soort van 
muts of helm, waardoor de stempel en de helmknoppen omvat 
worden. 
(1) Deze waarneming levert o. i. een argument tegen de theorie der 
honigmerken : Chelidonium heeft immers noch honigmerken, noch honig, 
en nochtans tracht Rhingia, zoodra zij zich op de bloem nedergezet heeft, 
en als het ware zonder aarzelen, honig te zingen op de plaats waar die 
vloeistof in de meeste bloemen afgescheiden wórdt. — De zwarte vlekken 
aan den voet der kroonbladen van P. Rhaeas enz. doen zich als honigmer¬ 
ken voor, ofschoon de bloemen geen honig voortbrengen. 
