— 191 — 
Stemt met N r 489 overeen, maar de muts heeft hare veerkracht 
grootendeels verloren. 
Fam. LVIII. Cruciferen. 
491. Cardamine pratensis L.—Wit of bleekpaars, 
met verborgen honig. ( Blanc ou d'un purpurin pale, à 
nectar cache). — Müller, Fertilis., blz. 102. - Kirchner, 
Flora, blz 290. 
De nagels der kroonbladen zijn betrekkelijk lang. De honigklieren 
zijn ten getale van 4, te weten : 1° de voet van iederen korten 
meeldraad wordt omgeven door een groene, vleezige, ringvormige 
klier (A), die vooral aan de buitenzijde ontwikkeld is ; 2° aan den 
voet van ieder paar lange meeldraden en aan hunne buitenzijde een 
veel kleinere klier (h'). De 4 klieren bevinden zich dus ieder tegenover 
een der kelkbladen (k, k'), en de honig van iedere klier wordt in de 
buitvormige basis van het overeenkomstige kelkblad verzameld. De 
kelkbladen k, die zich tegenover de korte meeldraden bevinden en 
den honig der groote honigklieren h ontvangen zijn aan hun voet 
meer gewelfd dan de 2 kelkbladen k\ waarin de honig der kleine 
klieren h' verzameld wordt. Als men de kelkbladen voorzichtig 
afplukt krijgt men de honigklieren gedeeltelijk te zien, door de 
spleten tusschen de nagels der kroonbladen heen : het is door die 
spleten dat de honig uit de honigklieren in de honigbehouders vloeit. 
In den jongen bloemknop zijn de 6 helmknoppen met hunne buikzijde 
naar den stamper gekeerd, en zij bevinden zich op een lager niveau 
dan de stempel. Alvorens de bloem ontluikt worden de 4 binnenste 
meeldraden langer dan de stamper, en om hunne as gedraaid, op 
zulke wijze dat zij twee aan twee hunne buikzijde naar den aangren- 
çenden korten meeldraad keeren (fig. 77,2). De buikzijde der korte 
meeldraden blijft steeds naar den stamper gekeerd. Als de bloem 
ontluikt gaan de 6 helmknoppen (de lange soms vóór de korte) aan 
hunne buikzijde open ; een insect dat den honig wil bereiken, moet 
tusschen de helmknoppen heendringen, en de stuifmeelzijde van een 
of meerdere helmknoppen en tevens den stempel aanraken. — Bij 
ongunstig weder worden de lange meeldraden (in vele bloemen) 
slechts onvolkomen of niet gedraaid : alsdan blijft hunne stuifmeel¬ 
zijde naar den stempel gekeerd, en spontane zelfbestuiving grijpt 
