— 418 — 
feld veel talrijker dan thans. Men mag aannemen dat, in 
’t algemeen, op de lage, vochtige zandgronden, die men 
tusschen de heuvels van ons gebied veelvuldig aantreft, 
vroeger poelen of althans moerassen hebben bestaan. Die 
gronden werden schier alle, door het plaatsen van draineer- 
buizen, door het graven van slooten enz. drooger gemaakt, 
en in bosschen, akkerland of mager weiland herschapen, maar 
hun oorspronkelijke toestand wordt verraden door sommige 
planten, die thans nog in de poelen en in de moerassige dee- 
len der Kempen overvloedig voorkomen. Enkele voorbeelden 
mogen hier aangehaald worden : tusschen Bloemendaal en 
Aalter liggen uitgestrekte moerassige sparrenbosschen, waar 
Myrica Gale en Drosera rotundifolia bij duizende exempla¬ 
ren langs de wegen groeien ; — te Meirelbeke (bij Gent) 
bestond in 1893 nog een klein perceel weiland, waarvan de 
grond als een hellend vlak regelmatig afliep : aan het hoogst 
gelegen uiteinde groeide schier uitsluitend Calluna vulgaris , 
aan het ander uiteinde, dat ongeveer 2 meters lager gelegen 
was, waren nog eenige moerasplanten behouden gebleven, 
o. a. Sparganium simplex. In 1894 werd die weide gedeelte¬ 
lijk omgespit. — Te Melle kennen wij een klein moeras, dat 
midden in de sparrenbosschen ligt, en dat door het graven van 
slooten zijn oorspronkelijke physionomie eenigszins verloren 
heeft : maar in die slooten zijn Eriophorum angusti folium, 
Rhynchospora alba , Drosera rotundifolia , Sphagnum , enz. 
behouden gebleven, en op den drogeren grond tusschen de 
slooten groeien o. a. Erica tetralix en de fraaie Gentiana 
Pneumonanthe . 
De vochtige zandgronden en de hooger beschreven poelen 
zijn de onvruchtbaarste gedeelten van ons gebied ; zij zijn 
over ’t algemeen arm aan bloemenbezoekende insecten. 
