- 432 — 
Cyperaceeën {Car ex niet medegerekend), Potamogetona- 
ceeën, Gramineeën, Amentaceeën, enz. — Bij sommige 
groepen ( Juncus ) zijn er van het begin af talrijke soorten 
ontloken. Sommige familiën worden gedurende zes of zeven 
maanden door bloeiende soorten vertegenwoordigd (Grami¬ 
neeën, Liliaceeën, enz.), terwijl de bloeiperiode van andere 
groepen ( Carex , Amentaceeën, Orchideeën, Juncaceeën, enz.) 
veel korter is. De tabel III leert ons, dat deze verschillen 
niet uitsluitend afhangen van den soortenrijkdom der be¬ 
schouwde groepen. 
De bloeiperiode der liliaceeën (11 soorten) duurt bijna evenlang 
als die der gramineeën (83 soorten) ; — de periode van het geslacht 
Juncus (13 soorten) duurt langer dan die van het geslacht Carex 
(30 soorten); enz. 
Wij merken ook op dat de voornaamste familiën uit de 
klasse der Choripetalen (nl. de Rosaceeën, Paphjonaceeën, 
Ranunculaceeën, Alsineeën, Cruciferen) vroeger haar top¬ 
punt bereiken dan de meeste Sympetalen (Labiaten, Scrophu- 
larineeën, Compositen). De Umbelliferen onder de Choripe- 
talen en de Boraginaceeën onder de Sympetalen maken 
hierop uitzondering. 
Voor iedere systematische groep heeft de bloeicurve een 
bijzonderen vorm. Nochtans stemmen sommige familiën door 
den vorm van hare curve vrij goed met elkander overeen, 
(b. v. : 1° Rosaceeën, Ranunculaceeën, Alsineeën ; — 
2° Potamogetonaceeën en Cyperaceeën ; enz.). 
De hier beschreven bloeicurven kunnen onder hetzelfde gezichtspunt 
gebracht worden als de variatie-curven (1), welke door quetelet, 
galton, Wallace, Hugo de vries en anderen geconstrueerd werden. 
(I) Zie onder anderen Wallace, Darwinism , 1890, biz. 41 en volgende ; 
— Quetelet, le calcul des probabilités, en verscheidene andere geschrif¬ 
ten ; — Galton, Natural inheritance ; London, Macmillan, 1889 ; chap¬ 
ter IV, enz. ; — de Vries, Ueber halbe Galton-Curven als Zeichen 
discontinuirlicher Variation, in Ber. deut. bot. Gesellschaft, XII, 1894, 
biz. 197-207, met PI. 10. 
