- 433 — 
« Uit de onderzoekingen van quetelet over de lengte van den 
mensch is het bekend, dat het getal individu’s, dat meer dan de 
gemiddelde lengte bezit, bij een gegeven aantal hetzelfde is als het 
getal van die, welke kleiner zijn dan de middelmaat van hetzelfde 
aantal, zoodat de menschen met betrekking tot hun lengte symme¬ 
trisch om de'middelmaat kunnen worden gegroepeerd.... Eveneens 
is het gelegen met den omvang hunner borstkas,...» (1) 
De groepeering der variaties om het centrum volgt de binomiale 
curve van Newton (flg. 125). 
Talrijke waarnemingen hebben bewezen dat quetelët’s wet der 
variatie niet alleen voor den mensch, maar ook voor planten en 
dieren geldig is. Wij ontleencn het volgende voorbeeld aan hugo de 
vries : bij Oenothera Lamarckiana werd, in October 1893, de lengte 
gemeten van de onderste rijpe vrucht van den hoofdstengel, bij 568 
planten die op dezelfde groeiplaats (bij Hilversum) stonden. De 
lengte der vrucht wisselde af tusschen 15-34 mill., en bedroeg 
gemiddeld ongeveer 24 millimeters. Onderstaande tabel geeft een 
overzicht van de verkregen uitkomsten (dezelfde uitkomsten zijn in 
flg. 125 graphisch voorgesteld) : 
Lengte der vrucht in millimeters : 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 
Getal der individuen : 1, 1, 5, 11, 17, 27, 37, 62, 74, 83, 79, 51, 
Lengte der vrucht in millimeters : 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34. 
Getal der individuen : 43,32,18,13, 5, 5, 3, 1. 
Er zijn ook gevallen bekend, waarin de curve eenzijdig ofwel 
asymmetrisch is (zie de vries, loc. cit.) 
Wij mogen het nu waarschijnlijk achten dat, bij een gegeven aantal 
soorten van één geslacht of van ééne familie de variaties 
van een enkel kenmerk eveneens symmetrisch om de middelmaat 
zullen kunnen worden gegroepeerd, m. a. w. dat de wet der variatie 
binnen de grenzen van één geslacht of van ééne familie hare 
toepassing zal vinden, evenals binnen de grenzen van ééne soort. 
Wij weten immers dat ieder familie, ieder geslacht, enz. bestaat 
uit een zeker aantal individuen die uit een gemeenschappelijken 
voorouder zijn gesproten, evenals de individuen die te zamen een 
soort uitmaken. Evenals men individuen vereenigt tot rassen, rassen 
(1) Darwin, Nature 25 sept. 1873 ; — zie Het onstaan der soorten, 
vertaald door H. Hartogh Heys van Zouteveen, blz. 641-642. 
28 
