— 477 
beheerscht door dezelfde wetten als wij hooger voor de 
uitstrooiing van het stuifmeel hebben leeren kennen : in de 
beide gevallen wordt een blinde kracht, n. 1. de wind, tot 
het volbrengen van een regelmatigen arbeid aangewend. 
De meeste .droge, veelzadige vruchten vertoonen inrichtin¬ 
gen, waardoor de hooger vermelde resultaten verkregen 
worden Deze inrichtingen vertoonen veel verscheidenheid, 
en zijn niet alle even volmaakt. De zoo even beschreven 
Papaver-v rucht is een van de volmaaktste zaaimachines die in 
het plantenrijk bekend zijn, en kan, in dit opzicht, nevens 
de mannelijke katjes van Myrica Gale geplaatst worden. Een 
tweede voorbeeld mag hier nog bijgevoegd worden (1) : de 
rijpe vruchten van Delphinium , Aconüums n andere Ranun- 
culaceeën hebben de gedaante van rechtopstaande kokers, 
die in hun bovenste gedeelte met een spleet opengaan. In het 
begin is de spleet tot een derde of een vierde van de totale 
lengte der vrucht beperkt ; de rijpe zaden liggen op den 
bodem der vrucht en kunnen slechts ontsnappen als deze heen 
en weer geschud wordt. De opening is hier echter wijder dan 
bij Papaver, en in sommige gevallen breidt de spleet zich 
later naar onderen uit, en gaat de koker over zijn geheele 
lengte open, op dezelfde wijze als de helmknoppen van 
Secale , enz. 
Hier dient nog bijgevoegd te worden dat bij sommige 
planten, de rijpe vruchten plotseling openspringen, en hare 
zaden wegslingeren : dit is onder anderen het geval met 
Impatiens, vele Papilionaceeën, enz. Wij kennen eveneens 
enkele planten, waarvan de bloemen losspringen en het 
stuifmeel weg sling er en, b. v. Urtica (zie hooger, N r 405-406). 
Uit de bovenstaande voorbeelden blijkt welk merkwaardig 
(1) In Hildebrandt’s klassieke verhandeling over de verspreiding der 
planten worden veel andere voorbeelden vermeld. 
