- 514 — 
C. 
Vervalschingen van het zwavelzuur koper. 
Reeds herhaalde malen zijn klachten opgerezen tegen de ver¬ 
valschingen in het zwavelzuur koper vastgesteld. In zuiveren 
toestand bestaat dit blauw zout uit : 
Koper-oxyde (CuO) 
Watervrij zwavelzuur (SO s ) 
31,86 «/o 
32,06 % 
36,08 o/o 
Kristallisatiewater (5HO) 
100.00 
De voornaamste vervalsching in het kopersulfaat aangetroffen, 
bestond eerst in de bijvoeging van zwavelzuur ijzer. 
Dit bedrog is echter gemakkelijk te ontdekken. Men behoeft 
slechts een weinig kopersulfaat in zuiver of regenwater (liefst 
warm) op te lossen en vervolgens een weinig ammoniak of kalk¬ 
melk in de oplossing te gieten. Is het kopervitriool zuiver dan ver¬ 
krijgt men een blauw neerslag, dat door toevoeging van ammoniak 
weder opgelost wordt (1). 
Is er zwavelzuurijzer aanwezig, dan verkrijgt men een vuil 
roestachtig neerslag, dat zich op den bodem van het glas neêr- 
zet, en zelfs bij herhaalde toevoeging van ammoniak onoplosbaar 
blijft. Ook geeft ditijzerzout aan de Bordeaux’sche pap insgelijks 
eene dergelijke vuile kleur. 
Tegenwoordig heeft men echter vervalschingen uitgedacht van 
meer verfijnden aard, die niet zoo gemakkelijk door iedereen 
kunnen ontdekt worden. Met bijvoeging van potasch of soda 
namelijk, vormt men dubbele zwavelzuur koper en potasch - of 
sodazouten, die veel gelijkenis met zuiver kopervitriool hebben. 
Zwavelzuur-zink schijnt ook reeds meermaals als vervalschings- 
middel van zwavelzuur koper gediend te hebben. 
(1) Wij moeten hier bijvoegen dat het gewone kopervitriool zooals 
men het in den handel aantreft, meest altijd 1-2 °/ 0 ijzervitriool bevat 
en dus slechts 98 tot 99 °/ 0 zuiverheid bezit. Dit is goedkooper dan het 
volkomen zuiver kopervitriool en toch nagenoeg even werkzaam, 
weshalve het om zijnen lageren prijs de voorkeur verdient. 
