— 523 — 
bij de anderen nog alleen de vacuolewand gecontraheerd kan 
worden. Zulke verschillen doen zich zelfs voor wanneer de 
bollen er volkomen gezond en in ieder opzicht gelijk uit¬ 
zien; doch dit is niet altijd het geval, en dan neemt men 
soms interessante feiten waar. Het volgende heeft mij het 
meest getroffen. Onder de uien, die gedurende den zomer 
1890 in den Plantentuin te Gent werden gekweekt, vond 
ik er een aantal wier cellen door 10 % KNO 3 niet normaal 
konden geplasmolvseerd worden : de meeste vertoonden 
terstond den samengetrokken en geïsoleerden wand der 
vacuole. Met 10 °| 0 glycerine daarentegen konden de proto¬ 
plasten als naar gewoonte worden gecontraheerd. De uien 
die van elders afkomstig waren weerstonden meestal uit¬ 
stekend aan het salpeter; en, naar ik later vernam, had 
men de uien van den Plantentuin eenigszins te vroeg, voor 
zij volkomen rijp waren, uit den grond gehaald; zij hadden 
daarenboven veel geleden door den regenachtigen zomer ; 
naderhand begonnen vele daarvan te rotten. 
Schijnt dit feit reeds sterk te spreken voor een verband 
tusschen den graad van weerstandsvermogen en de wer¬ 
king van het zout, nog meer is dit het geval met de vol¬ 
gende waarneming. Gedurende de maand November 1890 
onderzocht ik Spirogyra- draden, afkomstig uit de potten, 
waar men, in den Gentschen Plantentuin, waterplanten in 
kweekt. De soort kon ik ongelukkig niet bepalen : de cel¬ 
len, die 3-4 spiraalbanden bevatten, waren over het alge¬ 
meen kort, dikwijls korter dan breed, en de zeer standvas¬ 
tige breedte bedroeg ongeveer 108 p.. Een der potten stond 
in de schaduw van een boom, en de wieren schenen 
daardoor te lijden. Hunne cellen hadden bleeke banden, 
bevatten weinig zetmeel, en waren ook veel langer, daar 
zij een gemiddelde lengte van 180 p bereikten. Deze indivi- 
