— 547 — 
op te nemen. Van dit glas zijn de scherpe kanten even 
afgeslepen, terwijl de ééne zijde met fijne amaril mat 
geslepen kan worden. Dit laatste kan men echter even goed 
nalaten. 
Het verdient aanbeveling deze glasplaat in een blokje 
hout te plaatsen (zie fig. 2), waarvan de lengte 20 cm., de 
breedte 6 cm. en de hoogte 2.8 cm. bedraagt. In het boven¬ 
vlak van dit blokje is een holte uitgebeiteld, waarin het 
slijpglas volkomen past. Deze holte zij niet meer dan 4 mm. 
diep, zoodat de bovenvlakte van het glas, er 5 mm. boven 
uitsteekt. 
Op deze wijze komt de slijpvlakte hoog genoeg boven de 
tafel te liggen, om de handen behoorlijk ruimte te geven. 
Men kan het blokje aan de tafel vastschroeven, of wel, 
tegen het verschuiven, gedurende het slijpen, een paar 
bladen nat filtreerpapier er onder léggen. 
Van slijpsteenen maak ik geen gebruik meer, daar zij 
verschillende nadeelen opleveren. Zij zijn veel kostbaarder 
en terwijl men op dezelfde glasplaat de meest verschillende 
slijpmiddelen kan gebruiken, heeft men steeds meerdere 
steenen van verschillende fijnheid noodig. Steenen worden 
spoedig hol geslepen en vereischen in dit opzicht voor¬ 
durend toezicht. De glasplaat verlangt hoogstens, dat zij 
na een druk gebruik van eenige weken met een weinig 
amaril even op een grootere plaat spiegelglas vlak geslepen 
worde. Om deze reden verkoos reeds Harting glas boven 
slijpsteenen (1). Het grootste bezwaar is echter, dat de 
fijnere steenen, die men uit den aard der zaak het meest 
noodig heeft, verbazend hard zijn en zeer weinig afnemen, 
zoodat men soms uren slijpen kan, om eenige uitkomst te 
(1) P. Harting. Het Mikroskoop, II, p. 117. 
