— 6 — 
Grade, nach innen vielleicht fast ausschliesslich zu bethei- 
ligen » (1). 
Zooals uit die korte beschrijving blijkt is het primordiaal- 
weefsel,tusschen de gleba en den steel begrepen, bij /. im- 
pudicus de zetel van een meer ingewikkelde differentiatie 
dan bij 1. tenuis. 
Bij exemplaren van eerstgenoemde soort in het tweede 
ontwikkelingsstadium (De Bary) vind ik den hoed duidelijk 
aangelegd (Fig. 1). Op overlangsche en dwarse door¬ 
sneden van vruchtdragers, door alcool gefixeerd en met 
borax-karmijn gekleurd, kan men tusschen deglebakamers 
en den steel, vijf lagen of zonen onderscheiden, nl. : 
a) Aan de binnenzijde der gleba eene laag, bestaande 
uit zeer dunne hyphen, die op overlangsche doorsneden 
meestal evenwijdig zijn ; naar buiten toe hangt die laag 
samen met het weefsel der gleba ; naar binnen toe wordt 
zij dichter en dichter, en strekt zich uit tot 
b) eene dunne, duidelijke, dichte laag, die door karmijn 
sterk gekleurd wordt ; daarop volgt 
c) eene derde laag, veel breeder dan de binnenlaag ; 
haar weefsel is losser dan dat der twee vorige lagen ; de 
hyphen doorkruisen elkander in alle richtingen ; naar 
buiten toe dringt zij in de tusschenruimten der uitloopers 
die de dunne, sterk gekleurde laag verlaten om in de gleba 
te dringen. De laag c is op hare beurt begrensd door 
d) een nieuwe dunne laag, die dichter is en dus ook 
sterker gekleurd wordt door karmijn, minder nochtans, in 
dit stadium, dan de laag b ; op sommige plaatsen zendt de 
laag d korte uitloopers naar de gleba. De ruimte eindelijk, 
(1) L. c. blz. 39-40. 
