10 — 
15, L) stemt onbetwijfeld, door haren zetel en door hare 
algemeene kenmerken, met onze laag a overeen ; Fischer’s 
laag H is duidelijk homoloog met onze laag b, de parenchy- 
matische bouw daargelaten ; zij heeft dezelfde dikte, het¬ 
zelfde algemeen voorkomen ; evenals de laag H drijft onze 
laag b uitloopers in de strooken der gleba (bij 1. tenuis zijn 
de uitloopers vol, terwijl zij, bij L impudicus , uiteenwijken 
om voor het diepergelegen weefsel plaats temaken). Het is 
echter de laag b, en die laag alleen, die bij 1. tenuis den 
hoed vormt. Ware zij niet in staat om bij I. impudicus , 
zonder de medewerking der dieper geplaatste lagen, de¬ 
zelfde rol te spelen ? Men kan immers niet loochenen dat 
de laag c (waarschijnlijk « de bij doorvallend licht heldere 
laag » waarvan Fischer spreekt) tot de vorming van den 
hoed bijdraagt : dit wordt bewezen door de uitloopers, die 
zij naar de gleba toe zendt, in de trechters door de laag 
b gevormd ; maar is hetzelfde voor de laag d geldig ? Zon¬ 
der hare medewerking tot de vorming van den hoed, die 
zij aan de binnenzijde begrenst, te willen loochenen, ben 
ik nochtans van gevoelen dat eene andere verklaring hier 
toegelaten is, nl. dat de vraag kan gesteld worden, of de 
laag d, van hare oorspronkelijke physiologische rol afge¬ 
weken, niet een rudiment van het involucrum of indusium 
der Dictyophora's vertegenwoordigt. Alvorens de beweeg¬ 
redens te doen gelden die, naar mijne meening, voor die 
zienswijze pleiten, wil ik de kenmerken van het geslacht 
Dictyophora kort herinneren. 
Men weet dat het involucrum of indusium een aanhang¬ 
sel is van den steel; het neemt zijn oorsprong in het boven¬ 
deel van den steel, dien het op eene veranderlijke lengte 
bedekt. De jongste bekende ontwikkelingstoestanden van 
dit orgaan werden door Ed. Fischer bij Dictyophora cam - 
