— 22 
heden aangeduid worden ; in dit werk komen ook schematische 
afbeeldingen voor. 
Stadler, Beitrâge zur Kenntniss der Nektarien und Biologie 
der Blüten (Berlin, 1886) beschrijft eveneens Lathraea Sqiia- 
maria L.; ik heb echter deze verhandeling niet gezien. 
De plant is proterogynisch. De bloemen worden reeds in 
de aarde aangelegd. De as der bloeispil is dan aan haar 
voet omgebogen, en de bloemknoppen zijn dicht bedekt 
door de hoogblaadjes, die dakpansgewijze liggen, en reeds 
half-paars gekleurd, maar nog klein zijn. Bij verdere ont¬ 
wikkeling verliest de as der bloeispil meer en meer haren 
gebogen vorm en wordt allengs recht : de bloementros 
richt zich op naarmate de bloemen geslachtsrijp worden, 
en staat eerst dan volkomen recht, als de bovenste bloem 
geheel ontwikkeld is. Ook dan komt de eenzijdige inflo- 
rescentie uit de aarde te voorschijn. De plant springt den 
waarnemer dan ook weinig in ’t oog, daar zij onder de 
bladeren van Ranunculus Ficaria, Adoxa moschatellina , 
Anemone nemorosa , Hedera Helix , Veronica fiederifolia 
enz. verborgen is. Nochtans zijn de bloemen zichtbaar 
voor de hommels, die de bestuiving bewerken. Deze 
insecten versmaden immers de nabijgroeiende planten, 
die schijnbaar veel meer in ’t oog springen ; zij vliegen 
rechtstreeks naar de bloemen van Lathraea om er den 
honig uit te zuigen. Wanneer men de hommels van plant 
tot plant volgt wordt men gemakkelijk geleid tot exem¬ 
plaren die men te voren niet gezien had. 
Aan hare rugzijde springt Lathraea in ’t oog door hare 
groote hoogbladeren : deze zijn roodpaars met witachtigen 
rand en staan in twee rijen. Aan hare voorzijde wekt zij 
de aandacht door hare dicht bij elkander staande bloemen. 
Iedere bloem heeft een paarsen kelk : daaruit komen de 
