— 33 — 
waaronder de individuen leefden de eigenlijke bron vormden 
voor de vele variaties, die bij de afstammelingen vielen op te 
merken. 
Voorts is het bekend, dat volgens Darwin de natuurlijke 
teeltkeus uit al deze variaties diegenen uitzoekt, die afwijkin- 
gen vertoonen, welke het meest dienstig zijn voor de soort in 
verband met de condities waaronder zij leeft en dat deze behou¬ 
den blijven door overerving op de volgende generaties. 
Door onophoudelijke keuze in dezelfde richting worden ten 
slotte de onbeduidendste afwijkingen in den loop der tijden tot 
ware soortsverschillen. 
Hieruit verklaarde zich volgens Darwin de ontwikkeling der 
organische wereld. 
Nu is er herhaaldelijk op gewezen, dat de wijzigingen, die een 
individu onderging ten gevolge van den invloed van bodem, kli¬ 
maat of voeding van gansch voorbijgaanden aard waren en niet 
op de nakomelingen werden overgedragen. 
Alexis Jordan toonde dit reeds vele jaren geleden aan met de 
verschillende soorten, waarin na zijne meening Erophila (Draba) 
verna moest gesplitst worden. Werden deze op vreemden bodem 
gecultiveerd, dan verkregen zij ten gevolge van de wijziging der 
levenscondities allerlei afwijkingen, die echter weder verdwe¬ 
nen, zoodra zij onder normale omstandigheden werden terugge¬ 
bracht. 
De opmerkingen van Jordan vonden in dien tijd weinig waar- 
deering. 
Eerst toen Nügeli bij zijne bekende proeven met alpenbloemen 
tot hetzelfde resultaat kwam, werd er meer de attentie op geves¬ 
tigd en begon men langzamerhand te twijfelen aan den invloed, 
die uitwendige omstandigheden konden uitoefenen op de 
kiem. 
Nu eenmaal twijfel was opgewekt begon men van verschillende 
zijden zich moeite te geven om met voorbeelden aan te toonen, 
dat toch inderdaad dergelijke afwijkingen wel degelijk op de 
nakomelingen overgingen. 
Van andere zijde werden deze zoogenaamde bewijsgronden 
wederlegd en het was voornamelijk de Freiburgsche Hoogleeraar 
3 
