— 49 — 
decidua, flore tarnen fructigero) gelijk Dr. Scheffer zich 
uitdrukt (1). 
De meest volkomen zijdelingsche vergroeiing treft men aan 
bij een Unona afkomstig van het eiland Riouw, in ’s lands 
plantentuin gecultiveerd. 
De van onderen concave bloembladen vormen een nauwslui¬ 
tende kap over de generatie-organen. 
Hunne nagels buigen zich sterk naar binnen en zijn op zoo¬ 
danige wijze onder aan den kegelvormigen bloembodem beves¬ 
tigd, dat de meeldraden te gelijkertijd worden meegenomen, 
wanneer de kroon afvalt en dit geschiedt zoodra de bloem vol¬ 
wassen is en de meeldraden zijn opengesprongen. Daar nu de 
Unona hangende bloemen draagt, komt het losse stuifmeel uit 
de helmknoppen onvermijdelijk in zijn val in aanraking met de 
vochtige en zeer papilleuse stempels, die bovendien nog naar 
buiten zijn gebogen. 
Wanneer men door zacht tikken aan den tak de bloemkroon 
doet afvallen, dan staat men verbaasd over de volkomen wijze 
van bestuiving, die op die wijze tot stand komt en over de groote 
hoeveelheid stuifmeel, die op de stempels wordt gedeponeerd. 
Meermalen ziet men, dat gansche helmknoppen aan de kleveri¬ 
ge stempels blijven hangen. 
Gelijk bij Myrmecodia vindt men ook bij Unona tal van eigen¬ 
schappen, die ons doen denken aan speciale adaptaties ter verze¬ 
kering van kruisbevruchting door medewerking van insecten. 
De bloembladen zijn verscheidene centimeters lang en aangenaam 
van geur. De kleur is fraai geel met helder roode vlekken en 
teekeningen; de nagel is aan de binnenzijde licht rose gekleurd. 
Toch trekt de plant niet het minste nut van deze eigenschap¬ 
pen ; de lichtrose gekleurde nagel der bloembladen komt nooit 
aan ’t licht en nimmer zal een insectenoog zich daaraan vergas¬ 
ten. 
Is de kroon afgevallen, dan blijft er niets van de bloem over 
dan de kleine groen gekleurde kelk en eenige weinige kleine 
(1) Nat. Tijdschr. voor N. I. Dl XXXI. 1870. 
4 
