- 60 - 
in den peervormigen ketel, van boven en van de buitenzijde 
gezien, twee ingedrukte plaatsen naast elkander, die kogelseg¬ 
mentvormig naar binnen springen en aan den binnenwand, wit 
van kleur en onbehaard zijn (fig. 7 b). Overigens is de binnen¬ 
wand van den ketel, gelijk ik reeds opmerkte, in alle richtingen 
bezet met witte, wollige haren, die min of meer kleverig en 
steeds vochtig zijn. In het onderste deel ontbreken deze nage¬ 
noeg geheel of zijn zij veel korter. 
De honigschijf op den bodem is ook in jonge bloemen steeds 
toegankelijk voor de bezoekers. 
Wanneer het kunstmatig stijlkanaal is gereed gekomen en de 
* 
antheren zijn opengesprongen, wordt het pollen door de hulp der 
kleine vliegen, die steeds in den ketel worden aangetroffen op 
de stempelpapillen gebracht. Deze pollenkorrels kiemen zeer 
gemakkelijk en vinden de noodzakelijke voorwaarden daartoe 
nagenoeg overal in den ketel van de bloemkroon. In oudere 
bloemen vindt men de kiembuizen overal tegen den wand tus- 
schen de wollige haren. 
Het eerst-optredend verschijnsel bij het verwelken van de 
bloemkroon is het afvallen van de stijve haren aan de trechter¬ 
vormige opening en het naar beneden omslaan van de bovenlip 
(zie fig. 5). In den stand van de bloem komt geen verandering ; 
zij keert zich niet met de opening naar beneden gelijk dit bij 
A. clematitis wordt waargenomen. Welke de beletselen zijn, die 
de gevangen vliegen in een jonge bloem ondervinden bij hare 
pogingen om naar buiten te komen is mij niet recht duidelijk 
geworden. 
Ik vermoed, dat de gladde, alhoewel naar buiten afgeronde, 
cellen van den ring haar het naar bovenklimmen beletten en 
deze eerst kan beklommen worden, wanneer verwelking is inge 
treden. Maar mogelijk is het ook, dat zij naar het licht toevlie¬ 
gende, op een dwaalspoor worden gebracht (1) en onverwachts 
terugstuiten tegen de kogelvormige segmenten, die feitelijk 
eenig licht doorlaten en den inspringenden ring. Hebben zij ein¬ 
delijk na vele vergeefsche pogingen de buis beklommen dan 
(1) Verg H. Müller 1 . c. A. Sipho pag. 109. 
