71 — 
wijziging onderging, toch zoo aanzienlijk gevarieerd, dat daaruit 
in den loop der tijden verschillende goed gekarakteriseerde 
soorten zijn ontstaan. 
Er moet dus behalve de sexueele voortplanting nog een bron 
zijn voor het ontstaan der erfelijke verschillen. 
In het reeds boven aangehaalde artikel in de Bot. Zeitung, 
over de verschillende soorten waarin Erophila verna moet 
worden verdeeld, wijst Rosen er op, dat sommige van Jordan’s 
species, op dezelfde standplaats voorkomende, zekeren graad van 
verwantschap vertoonen en na een uitvoerige discussie over 
dit onderwerp, meent ook Rosen, dat deze uit een gemeenschap- 
pelijken stamvorm moeten zijn ontsproten. En nu vraagt ook 
Rosen, wanneer Erophila geregeld zich zelve bevrucht van 
waar dan die enorme variabiliteit onder de nakomelingen, die 
aanleiding heeft gegeven tot een zoo groot aantal soorten? Dit is 
lijnrecht in strijd met de theorie van Weismann. 
De meegedeelde feiten geven aanleiding tot de volgende 
beschouwingen. 
De thans bestaande soorten van Artahotrys , Goniothalamus 
etc. hebben zich ontwikkeld uit een gemeenschappelijken stam¬ 
vorm, die gesloten bloemen bezat. 
Deze stamvorm (c.-q. de stamvorm van deze) had voorheen 
open bloemen, die geheel voor insectenbezoek waren ingericht. 
Dit leeren ons de kleur, de geur en de nectar, die bij onze tegen¬ 
woordige kennis niet anders kunnen worden opgevat dan als 
eigenschappen verkregen in relatie tot de insectenwereld. Het 
sluiten der bloemkroon is later ingetreden ten gevolge van 
omstandigheden, die dit noodzakelijk maakten voor het behoud 
van de soort. 
De stamvorm met gesloten bloemen had het vermogen in hare 
nakomelingen te varieeren. 
De natuur deed eene keuze onder al deze afwijkingen en 
die, welke het meeste dienstig waren voor de soort met be¬ 
trekking tot hare omgeving, bleven behouden terwijl de anderen 
uitstierven. 
Maar de feiten leeren, dat het bij deze eenvoudige « Auslese » 
niet is gebleven. 
