- 97 — 
allengs van het tusschenschot los en blijven daaraan ten 
laatste op een enkel punt (in a fig. 8 ; op dit figuur is eene 
vrucht van 1. umbeliata afgebeeld, maar bij I. amara is 
het volkomen hetzelfde) door een dun draadje gehecht. Dat 
verbindingsdraadje kan door eene geringe kracht gebroken 
worden. Het is soms voldoende op het trosje te blazen om de 
kleppen van eenige hauwtjes te doen afvallen, en zoohaast 
de kleppen verwijderd zijn kunnen de zaden verspreid 
worden, daar zij slechts zwak met de navelstreng verbon¬ 
den zijn. Wanneer men op de bovenzijde van ééne der 
kleppen van een hauwtje eene zachte drukking uitoefent, 
komt de klep weldra los : alsdan keert het veerkrachtig 
steeltje, dat daarbij naar beneden gebogen werd, schielijk 
tot zijn oorspronkelijken stand terug, waarbij het ontbloote 
zaadje weggeslingerd wordt, des te verder naarmate de 
klep van het hauwtje vaster zat, en dus meer naar beneden 
moest gedrukt worden alvorens los te komen. Het is ook 
stellig (rechtstreeks heb ik dit echter niet waargenomen) 
dat een regendruppel in zijn val kracht genoeg bezit om, 
wanneer hij op een hauwtje terechtkomt, op de hierboven 
aangeduide manier het openspringen der vrucht en het 
wegsnellen van het zaadje te bewerken. 
Uit deze waarnemingen kunnen wij afleiden op welke 
wijze de verspreiding der zaden in de natuur geschiedt. Een 
sterke wind kan de kleppen verwijderen en de zaden 
rechtstreeks medevoeren, of wel, door het heen en weder 
sqhudden van den stengel kunnen de kleppen van het 
hauwtje en zijne zaden weggeslingerd worden. Daarbij 
moet nog gevoegd worden dat het zaadje licht, platge¬ 
drukt, en van een gevleugelden rand voorzien is (fig. 9), 
hetgeen de verspreiding door den. wind bevordert ; ik heb 
dikwijls kunnen vaststellen dat, wanneer zaadjes in de 
7 
