- 104 - 
daarvan heb ik door het onderzoeken van overlangsche en 
dwarse doorsneden kunnen vinden. Wanneer men op 
eene overlangsche verticale doorsnede (fig. 10) het statisch 
weefsel s. w in het terminaal gedeelte van het steeltje 
vervolgt, dan ziet men dat, op een afstand van 1-2 mm. 
van de basis, dus daar waar de beweging niet meer waar¬ 
genomen wordt, het genoemd weefsel in een ander i over¬ 
gaat, dat zich van het statisch weefsel door grootere 
doorschijnendheid onderscheidt, en dezelfde samenstelling 
als het dynamisch weefsel d. w schijnt te hebben, maar 
daarvan nochtans verschilt door kleinere elementen, en 
door zijne hygroscopische eigenschappen (zie verder). Het 
weefsel d. w wordt eveneens, op denzelfden afstand van de 
basis, gewijzigd: het neemt dezelfde kenteekeiis aan als het 
weefsel i. Onder en boven heeft het weefsel i nu dezelfde 
eigenschappen : er kan hier dan ook geene hygroscopische 
beweging plaats grijpen. Daarbij moet nog gevoegd worden 
dat het weefsel i zich door bevochting wel in radiale maar 
niet in longitudinale richting uitzet, hetgeen ons gebleken 
is uit micrometrische waarnemingen. 
Wat nu de dwarse doorsnede (1) betreft, deze ver¬ 
toont nogmaals een weefsel met houtachtig verdikte cel- 
wanden (fig 12), dat door verdroogd parenchiem p omgeven 
wordt. Het verdikt weefsel heeft hier nagenoeg den vorm 
van een onregelmatig kruis, tusschen welks armen vier 
vaatbundels v begrepen zijn. Dit weefsel is homogeen, 
zoodat geene beweging mogelijk is. 
Ik heb de ontwikkeling der mechanische weefsels nage¬ 
gaan ; daartoe heb ik sneden gemaakt van het vrucht- 
(1) In de richting, door DD op fig. 10 aangeduid, vervaardigd. 
