106 
ook de drie vaatbundels waaraan het grenst, maar het 
ontwikkelt zich niet zoo sterk als het dynamisch weefsel. 
Gewoonlijk is de ontwikkeling van d . w asymmetrisch : de 
eene zijde ontwikkelt zich meer dan de andere, hetgeen 
voor gevolg heeft dat de afgezonderde vaatbundel zich niet 
langer op de symmetrieas van de snede bevindt (op fig. 11 
is de richting van de symmetrieas door een pijltje aange¬ 
duid). In het terminaal gedeelte van het steeltje ontwik¬ 
kelen zich ook de vier deelen van het harde weefsel zoo¬ 
danig, dat zij de vier vaatbundels omsluiten en alzoo het 
hooger beschreven kruisvormig figuur vormen (fig. 12). 
Ik heb eindelijk den anatomischen bouw van den vrucht- 
steel van I. amara onderzocht ten einde vast te stellen 
waarom bij deze soort geene hygroscopische beweging 
waarte nemen is.Dwarse doorsneden van hetsteeltjeleeren 
ons dat het bestaat uit elementen met houtachtig verdikte 
wanden (de verdikkingen zijn hier echter op verre na zoo 
aanzienlijk niet als bij 1. umbeliata ), waartussehen vier 
vaatbundels liggen; in het centrum bevindt zich merg- 
weefsel, en alles wordt omsloten door eene laag verdroogd 
parenchiem. Deze doorsnede gelijkt volkomen op die van 
het terminaal gedeelte van het steeltje van I. umbeliata, in 
een jong stadium, wanneer de verdikking der parenchiem- 
cellen eerst begonnen is (fig. 14). Eene hygroscopische 
beweging is dan ook bij 1. amara onmogelijk. Eene over- 
langsche verticale snede vertoont geene vormverandering 
door bevochtiging ; zelfs is er geene verlenging der snede 
waar te nemen. De vergelijking van den anatomischen 
bouw van den vruchtsteel bij de twee genoemde Iberis- 
soorten bewijst dat mijne mechanische verklaring goed 
is : juist die weefsels, waaraan ik de beweging bij 
