INTRACARPELLAIRE PROLIFICATIE BU P L A N T A G O MAJOR, 
DOOR 
•V. C. Coeterus. 
MET PUAT VII. 
Bij de bespreking der médiane axillaire prolifîcatie der 
bloem onderscheidt Masters (1) een vorm, dien hij intra- 
carpellaire prolijicatie noemt. De as, die gewoonlijk tus- 
schen de vruchtbladen doorgroeit, is in dit geval zoo kort, 
dat zij geheel binnen de holte van het ovarium blijft, welks 
onderdeelen volstrekt niet van elkaar gescheiden zijn. 
Voorbeelden der hier bedoelde afwijkingen komen vooral 
voor bij bloemen met een vrije centrale placenta, dus b. v. 
bij Primulaceeën. Een fraai geval van dezelfde soort van 
prolifîcatie kwam mij onlangs door bemiddeling van Prof. 
Hugo de Vries in handen, t. w. van Plantago major. 
Eensdeels om eenige bijzonderheden, die het onderzoek 
dezer monstrositeit deed zien, anderdeels wegens het 
zeldzame optreden der eigenaardige storing buiten de 
familiën met centrale zaadlijst, moge een beschrijving der 
gestoorde Weegbree hier een plaats vinden. 
Vooraf dient echter gemeld te worden, dat, gelijk 
Masters zelf ook zegt, de intracarpellaire prolifîcatie zich 
gewoonlijk doet kennen als een eersten stap tot volkomen 
doorgroeiing. Dit is ook hier het geval, zooals straks uit 
overgangen tot goed ontwikkelde en ver uitstekende bloem¬ 
dragende trosjes zal blijken. Toch wordt ook bij volkomen 
(1) Pflanzen-Teratologie. Von Maxwell T. Masters, p. 156. 
