— 127 — 
zijn, een korteren öf langeren tak voort, die zelf weer bloe¬ 
men kan dragen ; noemen wij deze de secundaire. Nu doen 
zich bij die uitgegroeide zij-assen twee gevallen voor : óf 
er ontstaat een Wezenlijk trosje met zijbloemen en een 
eindbloem (fig. 4) óf zij groeit voor de tweede maal door 
een bloem heen om meer naar boven eenige blaadjes te 
produceeren met zijknoppen en een eindknopje. Zulk een 
geval is afgebeeld bij fig. 3. Komt het nu tot de vorming 
van secundaire bloempjes, zooals in fig. 4., dan kan men 
zeker zijn dat al die bloempjes weer een stamper bezitten, 
zooals wij dien bij vele der primaire bloemen hebben leeren 
kennen. Natuurlijk zijn zij kleiner en kunnen zij zelfs tot 
de geringe lengte van ~ mm. afdalen. Juist aan de hoe¬ 
veelheid dezer groene knopjes ontleent de bloeiwijze der 
beide specimina van Plantago het eigenaardig karakter, 
dat hen zoo sterk doet verschillen van gewone exemplaren. 
De beschreven knopjes nu zijn hetdie intracarpellair pro- 
lifereeren. Een aantal, zoowel aan primaire als aan secun¬ 
daire bloemen ontleend, werden opengemaakt en bleken 
dan steeds een min of meer ontwikkelde as te herbergen. 
Nu eens vertoonde deze zich als een nauwelijks te onder¬ 
scheiden uitwasje, dan weer bestond het grootendeels uit 
eenige spatelvormige blaadjes, die soms naar bekertjes 
zweemden ; soms hadden enkele dier blaadjes overeenkomst 
met petala, terwijl in weer andere gevallen bloempjes 
werkelijk optraden (fig. 2 b ). Wat in al die gevallen zeer 
opviel, was de volledige afwezigheid van zaadknoppen en 
zaadlijsten. De carpellen van alle bloemen, ook waar zij 
elkander hebben losgelaten, hebben hunne functie geheel 
en al opgegeven ; de beide planten doen zich ten gevolge 
daarvan als zuiver mannelijk voor. 
Dat de gesloten stampers met hun verschillende inhouden 
