129 — 
den vruchtbladeren cp hoog opheft. In den oksel van het 
linksche carpel ontspringt een bloem, en aan het hoogere 
deel der as verschijnen links nog drie en rechts vier secun¬ 
daire bloemen, terwijl de top door eenige bladachtige deelen 
wordt afgesloten. 
Fig. 2b geèft weer wat anders te zien ; hier zitten twee 
(soms ook drie) bloempjes binnen in een volkomen gesloten 
stamper verbórgen ; bij fig. 5 is de prolificatie niet meer 
intracarpellair, daar èn de carpellen gedeeltelijk gescheiden 
èn de secundaire bloemen veel langer gesteeld zij n geworden. 
De secundaire bloemen, waarvan in figg. 4,2b en 5 sprake 
is, zijn belangrijk genoeg om er iets naders van mee te 
deelen. In ’t algemeen gesproken zijn zij normaal voor zoover 
zij aan goed ontwikkelde trosjes gezeten zijn, maar abnor¬ 
maal, wanneer zij of in stampers besloten zijn of er min of 
meer boven uitsteken. Wanneer hier van normaal sprake 
is, wordt de stamper uitgesloten, deze is, gelijk reeds met 
nadruk gezegd is, steeds afwijkend. De abnormiteit der 
ingesloten of bijna ingesloten bloempjes bestaat in een 
ongewoon aantal sepala, namelijk 5-9 in plaats van 4. 
Verder bleek de bloemkroon bij herhaling 5-tandig te zijn. 
De meeldraden daarentegen ondergingen soms een vermin¬ 
dering tot drie en zelfs tot twee, in welk geval zich echter 
soms nog een rudiment van een derde stamen liet zien. 
Toch was er eenmaal een 5-tandige bloemkroon met 5 
meeldraden voorhanden, alhoewel twee er van petaloïd 
waren. Het herhaalde getal 5 in de bloemkroon heeft betee- 
kenis uit een phylogenetisch oogpunt. Volgens Eichler (1) 
is het achterste petalum van de normale Plantago-bloem 
ontstaan door samensmelting van twee, dus dubbel, is een 
(1) Blüthendiagramme I. p. 225. 
9 
