130 - 
der meeldraden onderdrukt en ontbreekt het achterste 
kelkblad. De bloem is bijgevolg in aanleg vijftallig. De 
monstreuse 5-talIige kronen zijn dus hoogst waarschijnlijk 
als uitingen van atavisme te beschouwen en geven weder- 
keerig steun aan Eichler’s meening betreffende de samen¬ 
stelling der Plantago-bloem. Dat een terugkeer van een 
gewijzigden tot den vermoedelijk oorspronkelijken vorm bij 
monstreuse bloemen zich soms zeer fraai voordoet, had ik 
voor enkele jaren gelegenheid op.te merken bij een sterk 
prolifereerende Digitalis purpurea, die tusschen de bekende 
vingerhoedvormige bloemen er een aantal voortbracht met 
regelmatige 5-lobbige kronen en 5 even lange meeldraden ( 1 ). 
De stand der blaadjes, die als sepàla werden aangevoerd, 
was te onregelmatig en dikwijls te onduidelijk om daaruit 
soortgelijke besluiten omtrent terugslag af te leiden. Gelijk 
gezegd werd wisselde hun aantal van 6 tot 9. Enkele zaten 
veel lager aan het bloemsteeltje en wekten zoo het ver- 
moeden dat zij de plaats zouden innemen van de bractee, 
die ook normaal aanwezig is èn van de steelblaadjes 
(bracteolæ, Vorblatter) die volgens Eichler in het grondplan 
moeten worden aangenomen, ofschoon zij steeds ontbre¬ 
ken (2). 
Het bovenstaande kan in de volgende hoofdpunten kort 
worden samengevat : 
1° In de primaire bloemen is alleen de stamper gestoord ; 
de overige bloemdeelen zijn normaal. 
2° De secundaire bloemen zijn op enkele uitzonderingen 
na normaal, wanneer zij aan goed uitgegroeide takjes 
ontspringen. 
(1) Ned. Kruidkundig Archief. 2 e Serie. Deel IV, p. 342. 
(2) Eichler, 1. c. p. 225. 
