DE FOLKLORE VAN DEN EIK. 
« Niemals weiche ! » 
Mahnt die Eiche. 
Felix Dahn. 
Gaarne schreve ik een volledig werk over planten-folklore. 
Sedert jaren zamel ik bouwstoffen; doch deze zijn zoo talrijk» 
en mijne bezigheden ook, dat ik geloof nooit het genoegen 
te hebben den mij gestelden arbeid voleindigd te zien. Wat 
één enkel niet kan volvoeren, kunnen velen. Waarom zou 
dus de taak niet verdeeld worden ? Waarom zouden eenige 
botanisten het veld der zuivere wetenschap niet voor 
eenigen tijd verlaten en zich niet onledig houden met de 
aangenamer en min droge studie der planten-folklore ? 
Eenigen reeds deden het ; ik hoop, dat anderen volgen 
zullen. 
Hem, die zich met planten-folklore wil bezig houden, 
wordt onmiddellijk eene gewichtige vraag gesteld : Hoe moet 
de stof der planten-folklore geschikt worden ? Ik geef hier 
eene voorloopige rangschikking en hiertoe benuttigde ik 
vooral het werk van T. F. Thiselton Dyer, the Folklore 
of Plants, verschenen te Londen, bij Chatto and Windus, 
in het jaar 1889. Doch wie dit werk bezit, zal zich kunnen 
overtuigen, dat mijne schikking zeer dikwijls van die van 
den Engelschen schrijver afwijkt, en hij zal tevens kunnen 
