- 146 - 
de bijl botste terug en na twee-drie houwen was ze gansch 
stomp. De oude smid van het dorp was een meester in 
het verwerken van ijzer tot snijdend tuig. Hij maakte 
voor den jager eene nieuwe stalen bijl. Deze wondde den 
Eik: er sprong bloed uit den stam en een vreeselijk gezucht 
steeg op. De jager kapte voort. In eens boog zich de Eik 
naar den man toe : hij scheen dezen te willen verpletteren. 
De jager wipte zich om en begon langs de andere zijde in 
den boom te houwen. Nu sprong een breede straal bloed (1) 
uit de wonde en het verfde den jager rood. Het geklaag werd 
luider. De jager werd bevreesd en ging naar huis. Eene 
hevige koorts overviel hem ; eene maand daarna stierf hij. 
En de Eik bleef staan. Vóór eenige jaren stond hij er nog. 
De houwen van den jager waren tot breede lidteekens 
vergroeid. Men noemde den boom den To over esseneik 
(Hekseneik). 
Menschen werden in plant veranderd. Men leze daarover 
de Herscheppingen van Ovidius. De twee lievende ouder¬ 
lingen, Philemon en Baucis, werden door Zeus in boomen 
veranderd — volgens eenige schrijvers, in Linden, volgens 
anderen, Philemon in eenen Eik en Baucis, zijne vrouw, in 
eene Linde. 
Men heeft ook geloofd, dat de mensch uit eenen boom 
gesproten is. De Engelsche folkloristen noemen dit tree- 
descent. Spreekt Yirgilius (2) niet, in zijn achtste boek, 
van « een slach van menschen, uit struiken en harde Eiken 
geboren ?» En bij Juvenalis leest men (3) : « In de wieg 
(1) Zegt Schiller niet, door den mond Van Tell’s zoon : 
« Yater, ist’s wahr, dass anf dem Berge dort 
Die Baume bluten, wenn man einen Streich 
Drauf fuhre mit der Axt ? » 
(2) Yondel’s vertaling. 
(3) Poupin’s vertaling. 
