149 — 
gebonden betraden. — Bij de Nahanarvalen was hun woud 
een aloud heiligdom. — De heilige wouden der Arianen, 
Angelen en Varinen waren door Herthabewoond. — Volgens 
een Oud-friesche wet moesten die, welke de tempelwouden 
schonden, den Goden geofferd werden. Bij de Esthen was 
het eene heiligschenderij een blad van het heilig woud af 
te plukken of er aardbessen te zamelen ; in het geheim 
begroeven zij er hunne dooden (1). 
Bij de Friezen en Saksers (2) duurde die woudvereering 
tot in de elfde eeuw ; bisschop Uwan van Bremen liet als- 
toen de heilige boomen uitroeien. 
De Romeinen en Grieken hadden den Eik aan Jupiter 
toegewijd. Men noemde hem : Quercus Jovis. Of nu De Bros¬ 
ses (3) gelijk heeft, wanneer hij beweert, dat Kirk (ons 
Kerk) van Quercus komt, schijnt niet te zijn. — Soms 
wijdde men den boom aan Juno, Jupiters gemalin ; — ook 
aan Rhea, de Aarde. 
Men dacht, dat de Eik Jupiters bliksem tot zich trok, een 
Donderboom (zie verder) was. 
Iedereen kent het wijdberoemd orakel van Dodona; het 
sprak uit eenen Eik, in wiens geritsel en geruisch men de 
stem der Goden meende te hooren. Er bestonden twee 
Dodona’s : 
1. Het Thessalonische , dat de verklaarders der Home¬ 
rische gedichten bij de stad Skotusa leggen, en : 
2. Het meer gekende Thesprotische , dat in Epirus, 
ten Oosten van het bronrijke Tomaros-gebergte lag. Er 
zijn nog puinen van dit laatste Dodona. In hetjaar 219 
(1) Von Perger, 264. 
(2) Grimm, Deutsche Mythologie. 
(3) Du Culte des Dieux fétiches. 
