3 50 
* 
vóór Christus werd de orakelplaats geplunderd door een 
Aetolischen veldheer Dorimachos ; van toen zonk de ver¬ 
maardheid van het Eikorakel ; toch raadpleegde men het 
nog in de 3* en in het begin der 4 e eeuw na Christus ; een 
Illyrische roover hieuw den gewijden boom neer. 
Op dit heilige Dodona wijst Homerus : 
»Om van den Eikeboom d’orakels van Jupyn 
Te hooren ...» 
Ovidius (1) spreekt, in zijn T boek der Herscheppingen, 
van eenen heiligen Eik, uit zaad van het woud van Dodona 
gesproten : 
« Hier bloeide bij geval een Eike, zonder schade 
Van onweer, in de lucht gesteigerd met zijn kroon. 
Uit Dodoonsch boschzaad opgewassen trotsch en schoon, 
En Jupiter gewijd ...» 
Zoo ook gewaagt Virgilius (2) van eenen gewijden Eik : 
« Mincius boort hier met smalle blaân 
En riet den oever, en men hoort de bijen brommen 
Op Gods gewijden Eik ...» 
Men schrijft, dat Romulus de wapens van Acron, koning 
van Cenina, aan eenen Eik hing; deze werd door het volk 
als geheiligd aangezien en waar hij stond, bouwde men 
den beroemden tempel van Jupiter. 
Hier mogen wij een onzer verdienstelijkste botanisten, 
Abraham Munting (3) laten spreken : 
« Daarenboven is de Eikenboom bij de oude Grieken en 
a 
Romeinen in zoo eene hoogachting geweest, dat, indien 
iemand dezelve, ’t zij uit onbedagtheid of moedwillens, had 
(1) Vonpel’s vertaling. 
(2) Vondel’s vertaling. 
(3) Munting, Beschrijving der aardgewassen, 75. 
