151 — 
komen te schenden, of van zijne bladeren te berooven, hij 
zonder eenige genade zou moeten sterven hebben : want 
de Eik wierd van haar (hen) voor heilig geacht, en zij 
betoonden hem godlijke eer : inzonderheid namen ze in 
allerspoed haren(hunnen) toevlucht tot hem, als haar (hen) 
eenige swaarwigtige zaken onverwagt voorvielen, door 
welke ze in groote bekommering wierden gesteld. Dan 
vraagden ze hem, eeven als een orakel of gods-spraak, wat 
haar (hen) stond te overkomen, en wat ze doen moesten, om 
den hoogdringenden nood, of een gedreygd gevaar te 
ontworstelen, ’t Geen ze tot antwoord kreegen (want uyt 
deezen Boom hoorde men dan een sprekende stem) wierd 
van haar (hen) aangenomen en gevolgd, zoo onfeylbaar als 
of God zelfs tot haar (hen) had gesproken.» 
Bij de Joden ook was deEik in groot aanzien. DeH.Schrift 
spreekt 20 maal over hem. Men beweert dat de Joodsche 
naam van den Eik (Fiom, Alton , Filon) met i£7(God) in 
verband staat. Steenen en altaren werden onder Eiken op- 
gericht- JosuË(l) schrijft : 
« Ende hy heeft ooc alle dese woorden ghescreven int 
boeck van des Heeren wet, ende heeft eenen seer grooten 
steen ghenomen, ende dien gesteld onder den eycken boom , 
die in de heylighe plaetse des Heeren was.» 
De Engel, door God gezonden, zat dikwijls, rustend, 
onder eenen Eikeboom : 
« Maer die Enghel des Heeren es ghecomen, ende hy 
heeft gheseten onder den eyckenboom die daer was te 
Ephra, welck toebehoirde Joas den vader der familiën 
van Ezri (2).» 
( 1 ) 26 , 26 . 
( 2 ) Judicum, 6 , 11 . 
