— 162 — 
liet kanton Bern, zijn heksen gebannen. — Herodias moet, 
tot den eersten hanekraai, op eenen Eik zitten (1). 
De « Bückli-Eiche » staat op de plaats, waar de Aar in 
den Rijn vloeit, en bij dezen boom spookt eene witte jonk¬ 
vrouw met eenen witten krans op het hoofd en eenen sleutel 
in de hand. 
Een man kwam ’s avonds laat en wou van Koekelberg 
naar Molenbeek gaan. Onderwege moest hij voorbij eenen 
zeer ouden Eik, wiens stam gansch hol was en vele hon¬ 
derden jaren tellen moest. Toen hij bij den boom kwam, 
zag hij er rond eene vlam spelen en hij wilde dichter gaan, 
om te zien wat er voorviel ; maar eene holle, gevaarlijke 
stem riep uit den stam : « Ga weg, ga weg ! Voor u is de 
dag en voor mij de nacht ! » Bij elk dezer woorden sprong 
buitenwaarts eene groote vlam uit den Eik. De man was 
zoo verschrikt, dat hij, zoo snel hij kon, wegliep en half in 
onmacht thuis kwam (2). 
Feeën woonden gaarne in Eiken, zegt Thiselton (3), en 
met voorliefde dansten zij rond deze boomen. De Scandi- 
naviërs beweren, dat de feeën rond deEikenwortels wonen. 
Eikenholen zijn banen voor Elfen (zie I). 
V. De Eik in onze sprookjes- en sagen-literatuur. 
Reeds onder rubriek II, III en IV komen menige sagen 
en legenden, waarin de Eik eene rol speelt. 
Hier geven wij eenige andere : 
Eene legende vertelt, dat de Joden (4), op zoek zijnde 
naar hout om er het kruis van te maken, geenen enkelen 
boom vonden, welke zijn hout hiertoe leenen wilde : allen 
(1) Wolf, Beitr. I, 198. 
(2) Wolf, Niederl. Sagen, 504. 
(3) Thiselton, Folklore of Plants. 
(4) Thiselton, 258. 
